حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ قَالَ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا اشْتَرَتْ بَرِيرَةَ مِنْ نَاسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَاشْتَرَطُوا الْوَلَاءَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَلَاءُ لِمَنْ وَلِي النِّعْمَةَ قَالَ وَخَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ زَوْجُهَا عَبْدًا فَأَهْدَتْ إِلَى عَائِشَةَ لَحْمًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ صَنَعْتُمْ لَنَا مِنْ هَذَا اللَّحْمِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ فَقَالَ هُوَ عَلَيْهَا صَدَقَةٌ وَهُوَ لَنَا هَدِيَّةٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Barirani ansorlardan boʻlgan bir necha kishidan sotib oldi, ular esa valoni oʻzlariga shart qilib qoʻyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Valo neʼmatni bergan kishiga tegishlidir», dedilar. Rasululloh ﷺ uni (erini tanlashda) ixtiyorli qildilar, eri esa qul edi. Soʻng u Oishaga goʻsht hadya qildi. Rasululloh ﷺ: «Shu goʻshtdan bizga ham qilsangiz edi», dedilar. Oisha: «U Barira uchun sadaqa qilingan», dedi. U zot: «U unga sadaqa, bizga esa hadyadir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Барирани ансорлардан бўлган бир неча кишидан сотиб олди, улар эса валони ўзларига шарт қилиб қўйишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Вало неъматни берган кишига тегишлидир», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ уни (эрини танлашда) ихтиёрли қилдилар, эри эса қул эди. Сўнг у Оишага гўшт ҳадя қилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Шу гўштдан бизга ҳам қилсангиз эди», дедилар. Оиша: «У Барира учун садақа қилинган», деди. У зот: «У унга садақа, бизга эса ҳадядир», дедилар.