قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا مَرِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذْتُ بِيَدِهِ فَجَعَلْتُ أُمِرُّهَا عَلَى صَدْرِهِ وَدَعَوْتُ بِهَذِهِ الْكَلِمَاتِ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ يَدِي وَقَالَ أَسْأَلُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ الرَّفِيقَ الْأَعْلَى الْأَسْعَدَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kasal boʻlganlarida men u zotning qoʻllaridan ushlab, koʻkraklariga suray boshladim va: «Ozorni ketkaz, ey odamlarning Rabbi», degan kalimalar bilan duo qildim. Shunda u zot qoʻllarini qoʻlimdan tortib olib: «Alloh azza va jalladan eng oliy, eng saodatli doʻstlikni (Rafiqul aʼloni) soʻrayman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ касал бўлганларида мен у зотнинг қўлларидан ушлаб, кўкракларига сурай бошладим ва: «Озорни кетказ, эй одамларнинг Рабби», деган калималар билан дуо қилдим. Шунда у зот қўлларини қўлимдан тортиб олиб: «Аллоҳ азза ва жалладан энг олий, энг саодатли дўстликни (Рафиқул аълони) сўрайман», дедилар.