حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا مَرِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذْتُ يَدَهُ فَجَعَلْتُ أُمِرُّهَا عَلَى صَدْرِهِ وَدَعَوْتُ بِهَذِهِ الْكَلِمَاتِ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ يَدِي وَقَالَ أَسْأَلُ اللَّهَ الرَّفِيقَ الْأَعْلَى الْأَسْعَدَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ kasal boʻlganlarida, men u zotning qoʻllarini olib, koʻkraklariga surar va shu kalimalar bilan: «Ey odamlarning Robbi, kasallikni ketkaz», deb duo qilar edim. Shunda u zot qoʻllarini mening qoʻlimdan tortib olib: «Men Allohdan eng oliy, eng saodatli Rafiqni soʻrayman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ касал бўлганларида, мен у зотнинг қўлларини олиб, кўкракларига сурар ва шу калималар билан: «Эй одамларнинг Робби, касалликни кетказ», деб дуо қилар эдим. Шунда у зот қўлларини менинг қўлимдан тортиб олиб: «Мен Аллоҳдан энг олий, энг саодатли Рафиқни сўрайман», дедилар.