حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَأَطَالَ الْقِرَاءَةَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَأَطَالَ الْقِرَاءَةَ وَهِيَ دُونَ قِرَاءَتِهِ الْأُولَى ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ وَهُوَ دُونَ رُكُوعِهِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَصَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَافْزَعُوا لِلصَّلَاةِحَدَّثَنَا مَعْمَرٌ قَالَ وَأَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ مِثْلَ هَذَا وَزَادَ قَالَ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَتَصَدَّقُوا وَصَلُّوا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutildi. Shunda Rasululloh ﷺ turib, odamlarga namoz oʻqidilar; uzun qiroat qildilar, soʻng rukuʼga egilib, rukuʼni uzaytirdilar, soʻng boshlarini koʻtarib, birinchisidan qisqaroq uzun qiroat qildilar. Soʻng rukuʼga egilib, birinchi rukuʼlaridan qisqaroq uzoq rukuʼ qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib, ikki marta sajda qildilar. Soʻng turib, ikkinchi rakatda ham xuddi shunday qildilar. Soʻng namozdan chiqib: «Albatta, quyosh va oy biror kishining oʻlimi yoki hayoti uchun tutilmaydi; balki ular Alloh azza va jallaning oyatlaridan ikki oyatdir. Bas, buni koʻrsangiz, namozga shoshilinglar», dedilar. Boshqa bir rivoyatda ham shunga oʻxshashi (keltirilib), unda: «Buni koʻrsangiz, sadaqa qilinglar va namoz oʻqinglar», deb ziyoda qilindi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ туриб, одамларга намоз ўқидилар; узун қироат қилдилар, сўнг рукуъга эгилиб, рукуъни узайтирдилар, сўнг бошларини кўтариб, биринчисидан қисқароқ узун қироат қилдилар. Сўнг рукуъга эгилиб, биринчи рукуъларидан қисқароқ узоқ рукуъ қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, икки марта сажда қилдилар. Сўнг туриб, иккинчи ракатда ҳам худди шундай қилдилар. Сўнг намоздан чиқиб: «Албатта, қуёш ва ой бирор кишининг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди; балки улар Аллоҳ азза ва жалланинг оятларидан икки оятдир. Бас, буни кўрсангиз, намозга шошилинглар», дедилар. Бошқа бир ривоятда ҳам шунга ўхшаши (келтирилиб), унда: «Буни кўрсангиз, садақа қилинглар ва намоз ўқинглар», деб зиёда қилинди.