حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا أُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ قَالَ بَدَأَ بِعَائِشَةَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي عَارِضٌ عَلَيْكِ أَمْرًا فَلَا تَفْتَاتِنَّ فِيهِ بِشَيْءٍ حَتَّى تَعْرِضِيهِ عَلَى أَبَوَيْكِ أَبِي بَكْرٍ وَأُمِّ رُومَانَ قَالَتْ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا هُوَ قَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي عَارِضٌ عَلَيْكِ أَمْرًا فَلَا تَفْتَاتِنَّ فِيهِ بِشَيْءٍ حَتَّى تَعْرِضِيهِ عَلَى أَبَوَيْكِ أَبِي بَكْرٍ وَأُمِّ رُومَانَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا هُوَ قَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي عَارِضٌ عَلَيْكِ أَمْرًا فَلَا تَفْتَاتِنَّ فِيهِ بِشَيْءٍ حَتَّى تَعْرِضِيهِ عَلَى أَبَوَيْكِ أَبِي بَكْرٍ وَأُمِّ رُومَانَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا هُوَ قَالَ قَالَ اللَّهُ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَأُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا وَإِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًا} قَالَتْ إِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا أُؤَامِرُ فِي ذَلِكَ أَبَوَيَّ أَبَا بَكْرٍ وَأُمَّ رُومَانَ قَالَتْ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَقْرَأَ الْحُجَرَ فَقَالَ إِنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقُلْنَ مِثْلَ الَّذِي قَالَتْ عَائِشَةُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ixtiyor (taxyir) oyati nozil boʻlganida, u zot mendan boshladilar va: «Ey Oisha, men senga bir ishni koʻndalang qilmoqchiman, uni ota-onang — Abu Bakr va Ummu Ruumonga koʻndalang qilmaguningcha, u haqda hech narsani oʻzboshimchalik bilan hal qilmagin», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, u nima?» dedim. U zot: «Ey Oisha, men senga bir ishni koʻndalang qilmoqchiman, uni ota-onang — Abu Bakr va Ummu Ruumonga koʻndalang qilmaguningcha, u haqda hech narsani oʻzboshimchalik bilan hal qilmagin», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, u nima?» dedim. U zot: «Ey Oisha, men senga bir ishni koʻndalang qilmoqchiman, uni ota-onang — Abu Bakr va Ummu Ruumonga koʻndalang qilmaguningcha, u haqda hech narsani oʻzboshimchalik bilan hal qilmagin», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, u nima?» dedim. U zot: «Alloh shunday dedi: {Ey Nabiy, xotinlaringga aytgin: ‹Agar sizlar dunyo hayotini va uning ziynatini istasangiz, kelinglar, sizlarni bahramand qilay va goʻzal qoʻyib yuborish bilan qoʻyib yuboray. Agar sizlar Allohni, Uning Rasulini va oxirat yurtini istasangiz, bas, albatta Alloh sizlardan yaxshilik qiluvchilarga ulkan ajrni tayyorlab qoʻygandir›}», dedilar. Men: «Albatta men Allohni, Uning Rasulini va oxirat yurtini istayman va bu haqda ota-onam — Abu Bakr bilan Ummu Ruumondan maslahat soʻramayman», dedim. (Oisha) dedi: Shunda Nabiy ﷺ kulib yubordilar, soʻng (boshqa) hujralarga birma-bir borib: «Albatta, Oisha shunday-shunday dedi», dedilar. Bas, ular ham Oisha aytgan narsaning mislini aytishdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ихтиёр (тахйир) ояти нозил бўлганида, у зот мендан бошладилар ва: «Эй Оиша, мен сенга бир ишни кўндаланг қилмоқчиман, уни ота-онанг — Абу Бакр ва Умму Руумонга кўндаланг қилмагунингча, у ҳақда ҳеч нарсани ўзбошимчалик билан ҳал қилмагин», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у нима?» дедим. У зот: «Эй Оиша, мен сенга бир ишни кўндаланг қилмоқчиман, уни ота-онанг — Абу Бакр ва Умму Руумонга кўндаланг қилмагунингча, у ҳақда ҳеч нарсани ўзбошимчалик билан ҳал қилмагин», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у нима?» дедим. У зот: «Эй Оиша, мен сенга бир ишни кўндаланг қилмоқчиман, уни ота-онанг — Абу Бакр ва Умму Руумонга кўндаланг қилмагунингча, у ҳақда ҳеч нарсани ўзбошимчалик билан ҳал қилмагин», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у нима?» дедим. У зот: «Аллоҳ шундай деди: {Эй Набий, хотинларингга айтгин: ‹Агар сизлар дунё ҳаётини ва унинг зийнатини истасангиз, келинглар, сизларни баҳраманд қилай ва гўзал қўйиб юбориш билан қўйиб юборай. Агар сизлар Аллоҳни, Унинг Расулини ва охират юртини истасангиз, бас, албатта Аллоҳ сизлардан яхшилик қилувчиларга улкан ажрни тайёрлаб қўйгандир›}», дедилар. Мен: «Албатта мен Аллоҳни, Унинг Расулини ва охират юртини истайман ва бу ҳақда ота-онам — Абу Бакр билан Умму Руумондан маслаҳат сўрамайман», дедим. (Оиша) деди: Шунда Набий ﷺ кулиб юбордилар, сўнг (бошқа) ҳужраларга бирма-бир бориб: «Албатта, Оиша шундай-шундай деди», дедилар. Бас, улар ҳам Оиша айтган нарсанинг мислини айтишди.