حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ وَقَالَ مَرَّةً أَخْبَرَنَا قَالَ سَمِعْتُ زُرَارَةَ بْنَ أَوْفَى يَقُولُسُئِلَتْ عَائِشَةُ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ فَقَالَتْ كَانَ يُصَلِّي الْعِشَاءَ ثُمَّ يُصَلِّي بَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَنَامُ فَإِذَا اسْتَيْقَظَ وَعِنْدَهُ وَضُوءُهُ مُغَطًّى وَسِوَاكُهُ اسْتَاكَ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَقَامَ فَصَلَّى ثَمَانِ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِيهِنَّ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَمَا شَاءَ مِنْ الْقُرْآنِ وَقَالَ مَرَّةً مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ الْقُرْآنِ فَلَا يَقْعُدُ فِي شَيْءٍ مِنْهُنَّ إِلَّا فِي الثَّامِنَةِ فَإِنَّهُ يَقْعُدُ فِيهَا فَيَتَشَهَّدُ ثُمَّ يَقُومُ وَلَا يُسَلِّمُ فَيُصَلِّيَ رَكْعَةً وَاحِدَةً ثُمَّ يَجْلِسُ فَيَتَشَهَّدُ وَيَدْعُو ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمَةً وَاحِدَةً السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَرْفَعُ بِهَا صَوْتَهُ حَتَّى يُوقِظَنَا ثُمَّ يُكَبِّرُ وَهُوَ جَالِسٌ فَيَقْرَأُ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ وَهُوَ جَالِسٌ فَيُصَلِّي جَالِسًا رَكْعَتَيْنِ فَهَذِهِ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً فَلَمَّا كَثُرَ لَحْمُهُ وَثَقُلَ جَعَلَ التِّسْعَ سَبْعًا لَا يَقْعُدُ إِلَّا كَمَا يَقْعُدُ فِي الْأُولَى وَيُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ قَاعِدًا فَكَانَتْ هَذِهِ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُحَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ الْعَطَّارُ عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ قَالَ قُلْتُ لِأُمِّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ كَيْفَ كَانَتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَتْ كَانَ يُصَلِّي الْعِشَاءَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Zuroro ibn Avfo aytdi: Oishadan Rasululloh ﷺning kechasi (oʻqigan) namozlari haqida soʻraldi. U dedi: «U zot xufton oʻqir, soʻng undan keyin ikki rakaat oʻqir, keyin uxlar edilar. Uygʻonganlarida yonlarida yopib qoʻyilgan tahorat suvlari va misvoklari boʻlardi: misvok qilar, soʻng tahorat olar, turib sakkiz rakaat namoz oʻqir, ularda Fotihatul-kitobni va Qurʼondan xohlagan (miqdorni) — bir safar: Alloh xohlagan (miqdorni) — oʻqir edilar. Ularning hech birida oʻtirmas, faqat sakkizinchisida oʻtirib tashahhud aytar, soʻng salom bermay turar va bir rakaat oʻqir, keyin oʻtirib tashahhud aytar va duo qilar, soʻng bir marta salom berardilar: ‹Assalomu alaykum› — buni bizni uygʻotguncha ovozlarini koʻtarib aytardilar. Soʻng oʻtirgan holda takbir aytib qiroat qilar, oʻtirgan holda rukuʼ va sajda qilar, oʻtirib ikki rakaat oʻqir edilar. Mana shu — oʻn bir rakaat. Qachonki tanalari toʻlishib, ogʻirlashganda, toʻqqiztani yettita qildilar; birinchisida oʻtirganidan boshqa (holatda) oʻtirmas, ikki rakaatni esa oʻtirgan holda oʻqir edilar. Alloh u zotni (vafot ettirib) olguniga qadar Rasululloh ﷺning namozlari shunday edi». Yunus bizga Imron ibn Yazid al-Attordan, u Bahz ibn Hakimdan, u Zuroro ibn Avfodan, u Saʼd ibn Hishomdan (rivoyat qildi). U dedi: Men moʻminlar onasi Oishaga: «Rasululloh ﷺning kechasi (oʻqigan) namozlari qanday edi?» dedim. U: «U zot xufton oʻqir edilar», dedi va hadisni zikr qildi.Зуроро ибн Авфо айтди: Оишадан Расулуллоҳ ﷺнинг кечаси (ўқиган) намозлари ҳақида сўралди. У деди: «У зот хуфтон ўқир, сўнг ундан кейин икки ракаат ўқир, кейин ухлар эдилар. Уйғонганларида ёнларида ёпиб қўйилган таҳорат сувлари ва мисвоклари бўларди: мисвок қилар, сўнг таҳорат олар, туриб саккиз ракаат намоз ўқир, уларда Фотиҳатул-китобни ва Қуръондан хоҳлаган (миқдорни) — бир сафар: Аллоҳ хоҳлаган (миқдорни) — ўқир эдилар. Уларнинг ҳеч бирида ўтирмас, фақат саккизинчисида ўтириб ташаҳҳуд айтар, сўнг салом бермай турар ва бир ракаат ўқир, кейин ўтириб ташаҳҳуд айтар ва дуо қилар, сўнг бир марта салом берардилар: ‹Ассалому алайкум› — буни бизни уйғотгунча овозларини кўтариб айтардилар. Сўнг ўтирган ҳолда такбир айтиб қироат қилар, ўтирган ҳолда рукуъ ва сажда қилар, ўтириб икки ракаат ўқир эдилар. Мана шу — ўн бир ракаат. Қачонки таналари тўлишиб, оғирлашганда, тўққизтани еттита қилдилар; биринчисида ўтирганидан бошқа (ҳолатда) ўтирмас, икки ракаатни эса ўтирган ҳолда ўқир эдилар. Аллоҳ у зотни (вафот эттириб) олгунига қадар Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари шундай эди». Юнус бизга Имрон ибн Язид ал-Аттордан, у Баҳз ибн Ҳакимдан, у Зуроро ибн Авфодан, у Саъд ибн Ҳишомдан (ривоят қилди). У деди: Мен мўминлар онаси Оишага: «Расулуллоҳ ﷺнинг кечаси (ўқиган) намозлари қандай эди?» дедим. У: «У зот хуфтон ўқир эдилар», деди ва ҳадисни зикр қилди.