حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْفَزِعَ يَوْمَ كَسَفَتْ الشَّمْسُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ دِرْعًا حَتَّى أَدْرَكَ بِرِدَائِهِ فَقَامَ بِالنَّاسِ قِيَامًا طَوِيلًا يَقُومُ ثُمَّ يَرْكَعُ فَلَوْ جَاءَ إِنْسَانٌ بَعْدَمَا رَكَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّهُ رَكَعَ مَا حَدَّثَ نَفْسَهُ أَنَّهُ رَكَعَ مِنْ طُولِ الْقِيَامِ قَالَتْ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَرْأَةِ الَّتِي هِيَ أَكْبَرُ مِنِّي وَإِلَى الْمَرْأَةِ الَّتِي هِيَ أَسْقَمُ مِنِّي قَائِمَةً وَأَنَا أَحَقُّ أَنْ أَصْبِرَ عَلَى طُولِ الْقِيَامِ مِنْهَا
Quyosh tutilgan kuni Rasululloh ﷺ qoʻrqib ketdilar va shoshib bir koʻylakni oldilar, hatto keyin ridolari yetkazib berildi. Soʻng odamlarga juda uzun qiyom bilan turdilar: turar, soʻng rukuʼ qilar edilar. Agar bir inson Nabiy ﷺ rukuʼ qilganlaridan keyin kelib qolsa, qiyomning uzunligi sababli u zot rukuʼ qilganlarini bilmas, koʻnglidan ham u zot rukuʼ qildilar deb oʻtkazmas edi. (Asmo) dedi: Men oʻzimdan katta boʻlgan ayolga va oʻzimdan koʻra kasalmandroq boʻlgan ayolga qarardim — ular tik turgan edi; uzun qiyomga sabr qilishga men undan koʻra haqliroq edim.Қуёш тутилган куни Расулуллоҳ ﷺ қўрқиб кетдилар ва шошиб бир кўйлакни олдилар, ҳатто кейин ридолари етказиб берилди. Сўнг одамларга жуда узун қиём билан турдилар: турар, сўнг рукуъ қилар эдилар. Агар бир инсон Набий ﷺ рукуъ қилганларидан кейин келиб қолса, қиёмнинг узунлиги сабабли у зот рукуъ қилганларини билмас, кўнглидан ҳам у зот рукуъ қилдилар деб ўтказмас эди. (Асмо) деди: Мен ўзимдан катта бўлган аёлга ва ўзимдан кўра касалмандроқ бўлган аёлга қарардим — улар тик турган эди; узун қиёмга сабр қилишга мен ундан кўра ҳақлироқ эдим.