حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ أَنَّهُقَدِمَ الشَّامَ فَدَخَلَ مَسْجِدَ دِمَشْقَ فَصَلَّى فِيهِ رَكْعَتَيْنِ وَقَالَ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي جَلِيسًا صَالِحًا قَالَ فَجَاءَ فَجَلَسَ إِلَى أَبِي الدَّرْدَاءِ فَقَالَ لَهُ أَبُو الدَّرْدَاءِ مِمَّنْ أَنْتَ قَالَ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ قَالَ كَيْفَ سَمِعْتَ ابْنَ أُمِّ عَبْدٍ يَقْرَأُ {وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى} قَالَ عَلْقَمَةُ وَالذَّكَرِ وَالْأُنْثَى فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ لَقَدْ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا زَالَ هَؤُلَاءِ حَتَّى شَكَّكُونِيثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَكُنْ فِيكُمْ صَاحِبُ الْوِسَادِ وَصَاحِبُ السِّرِّ الَّذِي لَا يَعْلَمُهُ أَحَدٌ غَيْرُهُ وَالَّذِي أُجِيرَ مِنْ الشَّيْطَانِ عَلَى لِسَانِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَاحِبُ الْوِسَادِ ابْنُ مَسْعُودٍ وَصَاحِبُ السِّرِّ حُذَيْفَةُ وَالَّذِي أُجِيرَ مِنْ الشَّيْطَانِ عَمَّارٌ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُغِيرَةُ قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ ذَهَبَ عَلْقَمَةُ إِلَى الشَّامِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Alqamadan rivoyat qilinadiki, u Shomga keldi va Damashq masjidiga kirib, unda ikki rakat namoz oʻqidi hamda: «Ey Allohim, menga solih hamsuhbat ato et», dedi. Soʻng kelib, Abu Dardo (roziyallohu anhu)ning yoniga oʻtirdi. Abu Dardo unga: «Sen kimlardansan?» dedi. U: «Kufa ahlidanman», dedi. (Abu Dardo): «Sen Ibn Ummu Abdning {Val-layli izo yagʻsho, van-nahori izo tajallo}ni qanday oʻqiganini eshitgansan?» dedi. Alqama: «Vaz-zakari val-unso», dedi. Shunda Abu Dardo: «Men buni Rasululloh ﷺdan eshitganman, anavilar esa meni shubhaga solgunlaricha (qaytarishdan) toʻxtashmadi», dedi. Soʻng u: «Sizlarning orangizda yostiq sohibi, undan boshqa hech kim bilmaydigan sirning sohibi va Nabiy ﷺning tili bilan shaytondan panohga olingan kishi yoʻqmidi?» dedi. Yostiq sohibi — Ibn Masʼud, sir sohibi — Huzayfa, shaytondan panohga olingan kishi esa Ammordir. (Boshqa sanadda) Ibrohim: «Alqama Shomga bordi», dedi va hadisni zikr qildi.Алқамадан ривоят қилинадики, у Шомга келди ва Дамашқ масжидига кириб, унда икки ракат намоз ўқиди ҳамда: «Эй Аллоҳим, менга солиҳ ҳамсуҳбат ато эт», деди. Сўнг келиб, Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)нинг ёнига ўтирди. Абу Дардо унга: «Сен кимлардансан?» деди. У: «Куфа аҳлиданман», деди. (Абу Дардо): «Сен Ибн Умму Абднинг {Вал-лайли изо яғшо, ван-наҳори изо тажалло}ни қандай ўқиганини эшитгансан?» деди. Алқама: «Ваз-закари вал-унсо», деди. Шунда Абу Дардо: «Мен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганман, анавилар эса мени шубҳага солгунларича (қайтаришдан) тўхташмади», деди. Сўнг у: «Сизларнинг орангизда ёстиқ соҳиби, ундан бошқа ҳеч ким билмайдиган сирнинг соҳиби ва Набий ﷺнинг тили билан шайтондан паноҳга олинган киши йўқмиди?» деди. Ёстиқ соҳиби — Ибн Масъуд, сир соҳиби — Ҳузайфа, шайтондан паноҳга олинган киши эса Аммордир. (Бошқа санадда) Иброҳим: «Алқама Шомга борди», деди ва ҳадисни зикр қилди.