حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ الْقُشَيْرِيُّ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابِ بْنِ الْأَرَتِّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي خَبَّابُ بْنُ الْأَرَتِّ قَالَإِنَّا لَقُعُودٌ عَلَى بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَنْتَظِرُ أَنْ يَخْرُجَ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذْ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ اسْمَعُوا فَقُلْنَا سَمِعْنَا ثُمَّ قَالَ اسْمَعُوا فَقُلْنَا سَمِعْنَا فَقَالَ إِنَّهُ سَيَكُونُ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ فَلَا تُعِينُوهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ وَلَا تُصَدِّقُوهُمْ بِكَذِبِهِمْ فَإِنَّ مَنْ أَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ وَصَدَّقَهُمْ بِكَذِبِهِمْ فَلَنْ يَرِدَ عَلَيَّ الْحَوْضَ
Xabbob ibn al-Aratt (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺning eshiklari oldida, u zotning peshin namoziga chiqishlarini kutib oʻtirgan edik. Shunda u zot bizning oldimizga chiqdilar va: «Eshitinglar», dedilar. Biz: «Eshitdik», dedik. Soʻng yana: «Eshitinglar», dedilar. Biz: «Eshitdik», dedik. Shunda u zot: «Albatta, ustingizda amirlar boʻladi. Bas, ularga zulmlarida yordam bermanglar va yolgʻonlarini tasdiqlamanglar. Chunki kim ularga zulmlarida yordam bersa va yolgʻonlarini tasdiqlasa, u menga Havz boshida yoʻliqmaydi», dedilar.Хаббоб ибн ал-Аратт (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺнинг эшиклари олдида, у зотнинг пешин намозига чиқишларини кутиб ўтирган эдик. Шунда у зот бизнинг олдимизга чиқдилар ва: «Эшитинглар», дедилар. Биз: «Эшитдик», дедик. Сўнг яна: «Эшитинглар», дедилар. Биз: «Эшитдик», дедик. Шунда у зот: «Албатта, устингизда амирлар бўлади. Бас, уларга зулмларида ёрдам берманглар ва ёлғонларини тасдиқламанглар. Чунки ким уларга зулмларида ёрдам берса ва ёлғонларини тасдиқласа, у менга Ҳавз бошида йўлиқмайди», дедилар.