حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلَيْنِ وَهُمَا يَتَقَاوَلَانِ وَأَحَدُهُمَا قَدْ غَضِبَ وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ وَهُوَ يَقُولُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا ذَهَبَ عَنْهُ الشَّيْطَانُ قَالَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ قُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ قَالَ هَلْ تَرَى بَأْسًا قَالَ مَا زَادَهُ عَلَى ذَلِكَ

Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki kishining bir-biri bilan aytishayotganini eshitdilar; ulardan biri gʻazablangan va gʻazabi qattiq qoʻzigan holda gapirar edi. Shunda Nabiy ﷺ: «Men shunday bir kalimani bilamanki, agar uni aytsa, undan shayton ketardi», dedilar. Bir kishi uning oldiga borib: «‹Aʼuzu billahi minash-shaytonir-rojiym›, deb ayt», dedi. U: «Menda biror gʻalatilik koʻryapsanmi?» dedi. Shundan boshqa hech narsa qoʻshmadi.Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки кишининг бир-бири билан айтишаётганини эшитдилар; улардан бири ғазабланган ва ғазаби қаттиқ қўзиган ҳолда гапирар эди. Шунда Набий ﷺ: «Мен шундай бир калимани биламанки, агар уни айтса, ундан шайтон кетарди», дедилар. Бир киши унинг олдига бориб: «‹Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожийм›, деб айт», деди. У: «Менда бирор ғалатилик кўряпсанми?» деди. Шундан бошқа ҳеч нарса қўшмади.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ صُرَدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ الْآنَ نَغْزُوهُمْ وَلَا يَغْزُونَا

Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Ahzob kuni: «Endi biz ularga gʻazot qilamiz, ular esa bizga gʻazot qila olmaydilar», dedilar.Сулаймон ибн Сурад (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Аҳзоб куни: «Энди биз уларга ғазот қиламиз, улар эса бизга ғазот қила олмайдилар», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَيْسَرَةَ أَبُو لَيْلَى عَنْ أَبِي عُكَّاشَةَ الْهَمْدَانِيِّ قَالَ قَالَ رِفَاعَةُ الْبَجَلِيُّدَخَلْتُ عَلَى الْمُخْتَارِ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ قَصْرَهُ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا قَامَ جِبْرِيلُ إِلَّا مِنْ عِنْدِي قَبْلُ قَالَ فَهَمَمْتُ أَنْ أَضْرِبَ عُنُقَهُ فَذَكَرْتُ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ سُلَيْمَانُ بْنُ صُرَدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ إِذَا أَمَّنَكَ الرَّجُلُ عَلَى دَمِهِ فَلَا تَقْتُلْهُ قَالَ وَكَانَ قَدْ أَمَّنَنِي عَلَى دَمِهِ فَكَرِهْتُ دَمَهُ

Rifoʼa al-Bajaliy aytdi: Men Muxtor ibn Abu Ubaydning oldiga, qasriga kirdim va uning: «Jibril hozirgina mening yonimdan turib ketdi», deyotganini eshitdim. Men uning boshini uchirishga qasd qildim, ammo Sulaymon ibn Surad bizga Nabiy ﷺdan soʻzlab bergan bir hadisni esladim: Nabiy ﷺ: «Kishi seni oʻz qoni borasida ishonchli deb bilsa, uni oʻldirma», der edilar. U meni oʻz qoni borasida ishonchli deb bilgan edi, shu sababli uning qonini toʻkishni yoqtirmadim.Рифўа ал-Бажалий айтди: Мен Мухтор ибн Абу Убайднинг олдига, қасрига кирдим ва унинг: «Жибрил ҳозиргина менинг ёнимдан туриб кетди», деётганини эшитдим. Мен унинг бошини учиришга қасд қилдим, аммо Сулаймон ибн Сурад бизга Набий ﷺдан сўзлаб берган бир ҳадисни эсладим: Набий ﷺ: «Киши сени ўз қони борасида ишончли деб билса, уни ўлдирма», дер эдилар. У мени ўз қони борасида ишончли деб билган эди, шу сабабли унинг қонини тўкишни ёқтирмадим.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَسُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ قَالَا حَدَّثَنَا خَلَفٌ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَقَدْ رَآنِي

Abu Molik al-Ashjaʼiy otasidan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, u haqiqatan meni koʻribdi», dedilar.Абу Молик ал-Ашжаъий отасидан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, у ҳақиқатан мени кўрибди», дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا خَلَفٌ عَنْ أَبِي مَالِكٍ قَالَكَانَ أَبِي قَدْ صَلَّى خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ ابْنُ سِتَّ عَشْرَةَ سَنَةً وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَقُلْتُ لَهُ أَكَانُوا يَقْنُتُونَ قَالَ لَا أَيْ بُنَيَّ مُحْدَثٌ

Abu Molik aytadi: Otam Rasululloh ﷺning ortlarida — oʻzi oʻn olti yoshida — namoz oʻqigan edi, Abu Bakr, Umar va Usmonning ortlarida ham. Men: «Ular qunut oʻqirmidilar?» dedim. U: «Yoʻq, ey oʻgʻilcham, bu bidʼatdir», dedi.Абу Молик айтади: Отам Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида — ўзи ўн олти ёшида — намоз ўқиган эди, Абу Бакр, Умар ва Усмоннинг ортларида ҳам. Мен: «Улар қунут ўқирмидилар?» дедим. У: «Йўқ, эй ўғилчам, бу бидъатдир», деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ قَالَكَانَ أَبِي قَدْ صَلَّى خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ ابْنُ سِتَّ عَشْرَةَ سَنَةً وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَقُلْتُ لَهُ أَكَانُوا يَقْنُتُونَ قَالَ لَا أَيْ بُنَيَّ مُحْدَثٌ

Abu Molik aytadi: Otam Rasululloh ﷺning ortlarida — oʻzi oʻn olti yoshida — namoz oʻqigan edi, Abu Bakr, Umar va Usmonning ortlarida ham. Men: «Ular qunut oʻqirmidilar?» dedim. U: «Yoʻq, ey oʻgʻilcham, bu bidʼatdir», dedi.Абу Молик айтади: Отам Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида — ўзи ўн олти ёшида — намоз ўқиган эди, Абу Бакр, Умар ва Усмоннинг ортларида ҳам. Мен: «Улар қунут ўқирмидилар?» дедим. У: «Йўқ, эй ўғилчам, бу бидъатдир», деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِذَا أَتَاهُ الْإِنْسَانُ يَسْأَلُهُ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَيْفَ أَقُولُ حِينَ أَسْأَلُ رَبِّي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَقَبَضَ كَفَّهُ إِلَّا الْإِبْهَامَ وَقَالَ هَؤُلَاءِ يَجْمَعْنَ لَكَ خَيْرَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتِكَ قَالَ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ لِلْقَوْمِ مَنْ وَحَّدَ اللَّهَ وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِهِ حُرِّمَ مَالُهُ وَدَمُهُ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Toriq ibn Ashyam al-Ashjaʼiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺni eshitdi. Bir kishi u zotning oldilariga kelib soʻrar ekan: «Yo Nabiyyalloh, Robbimdan soʻraganimda qanday deyay?» dedi. U zot: «‹Allohim, meni magʻfirat qil, menga rahm qil, meni hidoyat qil va menga rizq ber›, degin», dedilar va boshbarmoqdan boshqa panjalarini yumdilar-da: «Bular sen uchun dunyoing va oxirating yaxshiligini jamlab beradi», dedilar. (Otam) aytdi: Va men u zotning odamlarga: «Kim Allohni yagona deb bilsa va Undan oʻzga ibodat qilinayotgan narsalarga kufr keltirsa, uning moli va qoni harom boʻladi, hisobi esa Alloh azza va jallaning zimmasidadir», deyotganlarini eshitdim.Ториқ ибн Ашям ал-Ашжаъий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺни эшитди. Бир киши у зотнинг олдиларига келиб сўрар экан: «Ё Набийяллоҳ, Роббимдан сўраганимда қандай деяй?» деди. У зот: «‹Аллоҳим, мени мағфират қил, менга раҳм қил, мени ҳидоят қил ва менга ризқ бер›, дегин», дедилар ва бошбармоқдан бошқа панжаларини юмдилар-да: «Булар сен учун дунёинг ва охиратинг яхшилигини жамлаб беради», дедилар. (Отам) айтди: Ва мен у зотнинг одамларга: «Ким Аллоҳни ягона деб билса ва Ундан ўзга ибодат қилинаётган нарсаларга куфр келтирса, унинг моли ва қони ҳаром бўлади, ҳисоби эса Аллоҳ азза ва жалланинг зиммасидадир», деётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ وَحَّدَ اللَّهَ وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِهِ حَرَّمَ اللَّهُ مَالَهُ وَدَمَهُ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Abu Molik al-Ashjaʼiy otasidan rivoyat qiladi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim Allohni yagona deb bilsa va Undan oʻzga ibodat qilinayotgan narsalarga kufr keltirsa, Alloh uning molini va qonini harom qiladi, hisobi esa Alloh azza va jallaning zimmasidadir», deyotganlarini eshitdim.Абу Молик ал-Ашжаъий отасидан ривоят қилади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким Аллоҳни ягона деб билса ва Ундан ўзга ибодат қилинаётган нарсаларга куфр келтирса, Аллоҳ унинг молини ва қонини ҳаром қилади, ҳисоби эса Аллоҳ азза ва жалланинг зиммасидадир», деётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ قَالَ سَمِعْتُ الْأَعْمَشَ يَرْوِي عَنْ شَقِيقٍ عَنْ خَبَّابٍ قَالَهَاجَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمِنَّا مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَأْكُلْ مِنْ أَجْرِهِ شَيْئًا مِنْهُمْ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ لَمْ يَتْرُكْ إِلَّا نَمِرَةً إِذَا غَطَّوْا بِهَا رَأْسَهُ بَدَتْ رِجْلَاهُ وَإِذَا غَطَّيْنَا رِجْلَهُ بَدَا رَأْسُهُ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَطُّوا رَأْسَهُ وَجَعَلْنَا عَلَى رِجْلَيْهِ إِذْخِرًا قَالَ وَمِنَّا مَنْ أَيْنَعَ الثِّمَارَ فَهُوَ يَهْدِبُهَا

Xabbob (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan hijrat qildik. Bizdan baʼzilar (shahid) boʻlib oʻtdiki, ajridan (dunyoda) hech narsa yemadi; ulardan biri Musʼab ibn Umayr edi — u bir nimra (jun choyshab)dan boshqa hech narsa qoldirmadi. Uning boshini u bilan yopsalar, oyoqlari ochilib qolar, oyoqlarini yopsak, boshi ochilib qolar edi. Shunda Rasululloh ﷺ bizga: «Boshini yopinglar», dedilar, oyoqlari ustiga esa izxir (oʻt) qoʻydik. U aytdi: Bizdan baʼzilar esa (shunday) borki, mevalari pishib yetildi, u endi ularni terib turibdi.Хаббоб (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан ҳижрат қилдик. Биздан баъзилар (шаҳид) бўлиб ўтдики, ажридан (дунёда) ҳеч нарса емади; улардан бири Мусъаб ибн Умайр эди — у бир нимра (жун чойшаб)дан бошқа ҳеч нарса қолдирмади. Унинг бошини у билан ёпсалар, оёқлари очилиб қолар, оёқларини ёпсак, боши очилиб қолар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизга: «Бошини ёпинглар», дедилар, оёқлари устига эса изхир (ўт) қўйдик. У айтди: Биздан баъзилар эса (шундай) борки, мевалари пишиб етилди, у энди уларни териб турибди.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ قَالَقُلْنَا لِخَبَّابٍ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَقُلْنَا بِأَيِّ شَيْءٍ كُنْتُمْ تَعْرِفُونَ ذَلِكَ قَالَ فَقَالَ بِاضْطِرَابِ لِحْيَتِهِ

Abu Maʼmar aytdi: Biz Xabbobga: «Rasululloh ﷺ peshin va asrda (qiroat) oʻqirmidilar?» dedik. U: «Ha», dedi. Biz: «Buni nima bilan bilar edingiz?» dedik. U: «Soqollarining qimirlashidan», dedi.Абу Маъмар айтди: Биз Хаббобга: «Расулуллоҳ ﷺ пешин ва асрда (қироат) ўқирмидилар?» дедик. У: «Ҳа», деди. Биз: «Буни нима билан билар эдингиз?» дедик. У: «Соқолларининг қимирлашидан», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَأَتَيْتُ خَبَّابًا أَعُودُهُ وَقَدْ اكْتَوَى سَبْعًا فِي بَطْنِهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ لَوْلَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانَا أَنْ نَدْعُوَ بِالْمَوْتِ لَدَعَوْتُ بِهِ

Qays aytdi: Men Xabbobning oldiga uni yoʻqlab keldim — u qorniga yetti (marta) dogʻ bostirgan edi. Men uning shunday deganini eshitdim: «Agar Rasululloh ﷺ bizni oʻlimni tilab duo qilishdan qaytarmaganlarida edi, men uni tilab duo qilardim».Қайс айтди: Мен Хаббобнинг олдига уни йўқлаб келдим — у қорнига етти (марта) доғ бостирган эди. Мен унинг шундай деганини эшитдим: «Агар Расулуллоҳ ﷺ бизни ўлимни тилаб дуо қилишдан қайтармаганларида эди, мен уни тилаб дуо қилардим».

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ عَنْ خَبَّابٍ قَالَشَكَوْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُتَوَسِّدٌ بُرْدَةً فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَقُلْنَا أَلَا تَسْتَنْصِرُ لَنَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَوْ أَلَا يَعْنِي تَسْتَنْصِرُ لَنَا فَقَالَ قَدْ كَانَ الرَّجُلُ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ يُؤْخَذُ فَيُحْفَرُ لَهُ فِي الْأَرْضِ فَيُجَاءُ بِالْمِيشَارِ فَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ فَيُجْعَلُ بِنِصْفَيْنِ فَمَا يَصُدُّهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ وَيُمْشَطُ بِأَمْشَاطِ الْحَدِيدِ مَا دُونَ عَظْمِهِ مِنْ لَحْمٍ أَوْ عَصَبٍ فَمَا يَصُدُّهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ وَاللَّهِ لَيُتِمَّنَّ اللَّهُ هَذَا الْأَمْرَ حَتَّى يَسِيرَ الرَّاكِبُ مِنْ الْمَدِينَةِ إِلَى حَضْرَمَوْتَ لَا يَخَافُ إِلَّا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَالذِّئْبَ عَلَى غَنَمِهِ وَلَكِنَّكُمْ تَسْتَعْجِلُونَ

Xabbob (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Kaʼba soyasida ridolarini yostiq qilib yotgan paytlarida biz u zotga (ahvolimizdan) shikoyat qildik va: «Biz uchun Alloh azza va jalladan nusrat soʻramaysizmi?» dedik. U zot: «Sizlardan oldingilar orasida bir kishi ushlanar, unga yerda chuqur qazilar, soʻng arra keltirilib boshiga qoʻyilar va u ikkiga boʻlinar edi — bu esa uni dinidan qaytarmas edi. Suyagidan berigi goʻshti yoki payi temir taroqlar bilan taralar edi — bu ham uni dinidan qaytarmas edi. Allohga qasamki, Alloh bu ishni albatta toʻkis qiladi, hatto otliq Madinadan Hazramavtgacha faqat Alloh azza va jalladan va qoʻylariga (hujum qiladigan) boʻridan boshqa hech narsadan qoʻrqmay yuradi. Lekin sizlar shoshilyapsizlar», dedilar.Хаббоб (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Каъба соясида ридоларини ёстиқ қилиб ётган пайтларида биз у зотга (аҳволимиздан) шикоят қилдик ва: «Биз учун Аллоҳ азза ва жалладан нусрат сўрамайсизми?» дедик. У зот: «Сизлардан олдингилар орасида бир киши ушланар, унга ерда чуқур қазилар, сўнг арра келтирилиб бошига қўйилар ва у иккига бўлинар эди — бу эса уни динидан қайтармас эди. Суягидан бериги гўшти ёки пайи темир тароқлар билан таралар эди — бу ҳам уни динидан қайтармас эди. Аллоҳга қасамки, Аллоҳ бу ишни албатта тўкис қилади, ҳатто отлиқ Мадинадан Ҳазрамавтгача фақат Аллоҳ азза ва жалладан ва қўйларига (ҳужум қиладиган) бўридан бошқа ҳеч нарсадан қўрқмай юради. Лекин сизлар шошиляпсизлар», дедилар.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ الْقُشَيْرِيُّ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابِ بْنِ الْأَرَتِّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي خَبَّابُ بْنُ الْأَرَتِّ قَالَإِنَّا لَقُعُودٌ عَلَى بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَنْتَظِرُ أَنْ يَخْرُجَ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذْ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ اسْمَعُوا فَقُلْنَا سَمِعْنَا ثُمَّ قَالَ اسْمَعُوا فَقُلْنَا سَمِعْنَا فَقَالَ إِنَّهُ سَيَكُونُ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ فَلَا تُعِينُوهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ وَلَا تُصَدِّقُوهُمْ بِكَذِبِهِمْ فَإِنَّ مَنْ أَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ وَصَدَّقَهُمْ بِكَذِبِهِمْ فَلَنْ يَرِدَ عَلَيَّ الْحَوْضَ

Xabbob ibn al-Aratt (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺning eshiklari oldida, u zotning peshin namoziga chiqishlarini kutib oʻtirgan edik. Shunda u zot bizning oldimizga chiqdilar va: «Eshitinglar», dedilar. Biz: «Eshitdik», dedik. Soʻng yana: «Eshitinglar», dedilar. Biz: «Eshitdik», dedik. Shunda u zot: «Albatta, ustingizda amirlar boʻladi. Bas, ularga zulmlarida yordam bermanglar va yolgʻonlarini tasdiqlamanglar. Chunki kim ularga zulmlarida yordam bersa va yolgʻonlarini tasdiqlasa, u menga Havz boshida yoʻliqmaydi», dedilar.Хаббоб ибн ал-Аратт (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺнинг эшиклари олдида, у зотнинг пешин намозига чиқишларини кутиб ўтирган эдик. Шунда у зот бизнинг олдимизга чиқдилар ва: «Эшитинглар», дедилар. Биз: «Эшитдик», дедик. Сўнг яна: «Эшитинглар», дедилар. Биз: «Эшитдик», дедик. Шунда у зот: «Албатта, устингизда амирлар бўлади. Бас, уларга зулмларида ёрдам берманглар ва ёлғонларини тасдиқламанглар. Чунки ким уларга зулмларида ёрдам берса ва ёлғонларини тасдиқласа, у менга Ҳавз бошида йўлиқмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ قَالَدَخَلْتُ عَلَى خَبَّابٍ وَقَدْ اكْتَوَى سَبْعًا فَقَالَ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَتَمَنَّ أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ لَتَمَنَّيْتُهُ وَلَقَدْ رَأَيْتُنِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَمْلِكُ دِرْهَمًا وَإِنَّ فِي جَانِبِ بَيْتِي الْآنَ لَأَرْبَعِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ قَالَ ثُمَّ أُتِيَ بِكَفَنِهِ فَلَمَّا رَآهُ بَكَى وَقَالَ لَكِنَّ حَمْزَةَ لَمْ يُوجَدْ لَهُ كَفَنٌ إِلَّا بُرْدَةٌ مَلْحَاءُ إِذَا جُعِلَتْ عَلَى رَأْسِهِ قَلَصَتْ عَنْ قَدَمَيْهِ وَإِذَا جُعِلَتْ عَلَى قَدَمَيْهِ قَلَصَتْ عَنْ رَأْسِهِ حَتَّى مُدَّتْ عَلَى رَأْسِهِ وَجُعِلَ عَلَى قَدَمَيْهِ الْإِذْخِرُ

Horisa ibn Muzarribdan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Xabbobning huzuriga kirdim, u yetti marta dogʻ bostirgan edi. U: «Agar Rasululloh ﷺning: ‹Sizlardan birortangiz oʻlimni tilamasin›, deganlarini eshitmaganimda edi, men uni tilagan boʻlardim. Men oʻzimni Rasululloh ﷺ bilan birga bir dirhamga ham ega boʻlmagan holda koʻrgan edim, hozir esa uyimning bir burchagida qirq ming dirham bor», dedi. Soʻng uning kafani keltirildi. Uni koʻrganida yigʻladi va: «Ammo Hamzaga chipor bir ridodan boshqa kafan topilmagan edi — u boshiga qoʻyilsa, oyoqlaridan qisqarib qolar, oyoqlariga qoʻyilsa, boshidan qisqarib qolar edi. Oxiri u boshiga tortildi, oyoqlari ustiga esa izxir qoʻyildi», dedi.Ҳориса ибн Музаррибдан ривоят қилинади: У айтди: Мен Хаббобнинг ҳузурига кирдим, у етти марта доғ бостирган эди. У: «Агар Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Сизлардан бирортангиз ўлимни тиламасин›, деганларини эшитмаганимда эди, мен уни тилаган бўлардим. Мен ўзимни Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бир дирҳамга ҳам эга бўлмаган ҳолда кўрган эдим, ҳозир эса уйимнинг бир бурчагида қирқ минг дирҳам бор», деди. Сўнг унинг кафани келтирилди. Уни кўрганида йиғлади ва: «Аммо Ҳамзага чипор бир ридодан бошқа кафан топилмаган эди — у бошига қўйилса, оёқларидан қисқариб қолар, оёқларига қўйилса, бошидан қисқариб қолар эди. Охири у бошига тортилди, оёқлари устига эса изхир қўйилди», деди.