وَعَنْ عَائِشَةَ -رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهَا- قَالَتْ : { كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -يَسْتَفْتِحُ اَلصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ , وَالْقِرَاءَةَ : بِـ (اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ ) وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ , وَلَمْ يُصَوِّبْهُ , وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ . وَكَانَ إِذَا رَفَعَ مِنْ اَلرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا . وَإِذَا رَفَعَ مِنْ اَلسُّجُودِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ جَالِسًا . وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ اَلتَّحِيَّةَ . وَكَانَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ اَلْيُسْرَى وَيَنْصِبُ اَلْيُمْنَى . وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عُقْبَةِ اَلشَّيْطَانِ , وَيَنْهَى أَنْ يَفْتَرِشَ اَلرَّجُلُ زِرَاعَيْهِ اِفْتِرَاشَ اَلسَّبُعِ . وَكَانَ يُخْتَمُ اَلصَّلَاةَ بِالتَّسْلِيمِ } أَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ , وَلَهُ عِلَّةٌ 1 1 - ضعيف . رواه مسلم (498) ، وأما عن علته ، فقد أفصح الحافظ عنها في "التلخيص" (1/217) فقال : "هو من رواية أبي الجوزاء عنها ، وقال ابن عبد البر : هو مرسل ، لم يسمع أبو الجوزاء منها" ، وقال الحافظ نفسه عن ذات الإسناد في موضع آخر : "رجال إسناده ثقات ، لكن فيه انقطاع" .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozni takbir bilan, qiroatni esa «Alhamdu lillahi Robbil-olamiyn» bilan boshlar edilar. Rukuʼ qilganlarida boshlarini (yuqoriga) koʻtarmas, (pastga) egib ham yubormas, balki shu ikkisining orasida tutar edilar. Rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida, tik turib rostlanmagunlaricha sajdaga bormas edilar. Sajdadan boshlarini koʻtarganlarida, oʻtirib rostlanmagunlaricha (ikkinchi marta) sajdaga bormas edilar. Har ikki rakaatda tahiyyatni aytar edilar. Chap oyoqlarini yozib, oʻngini tik tutar edilar. Shaytonning oʻtirishidan qaytarar va kishining bilaklarini yirtqich hayvon kabi yerga yoyishidan qaytarar edilar. Namozni salom bilan tugatar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозни такбир билан, қироатни эса «Алҳамду лиллаҳи Роббил-оламийн» билан бошлар эдилар. Рукуъ қилганларида бошларини (юқорига) кўтармас, (пастга) эгиб ҳам юбормас, балки шу иккисининг орасида тутар эдилар. Рукуъдан бошларини кўтарганларида, тик туриб ростланмагунларича саждага бормас эдилар. Саждадан бошларини кўтарганларида, ўтириб ростланмагунларича (иккинчи марта) саждага бормас эдилар. Ҳар икки ракаатда таҳийятни айтар эдилар. Чап оёқларини ёзиб, ўнгини тик тутар эдилар. Шайтоннинг ўтиришидан қайтарар ва кишининг билакларини йиртқич ҳайвон каби ерга ёйишидан қайтарар эдилар. Намозни салом билан тугатар эдилар.