حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ وَرَاءَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ الْعَصْرَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ مُسْرِعًا، فَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ إِلَى بَعْضِ حُجَرِ نِسَائِهِ، فَفَزِعَ النَّاسُ مِنْ سُرْعَتِهِ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ، فَرَأَى أَنَّهُمْ عَجِبُوا مِنْ سُرْعَتِهِ فَقَالَ " ذَكَرْتُ شَيْئًا مِنْ تِبْرٍ عِنْدَنَا فَكَرِهْتُ أَنْ يَحْبِسَنِي، فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ ".
Uqba (ibn Horis) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Madinada Paygʻambar ﷺ orqasida asr namozini oʻqidim. U zot namozni salom bilan tugatganlarida, shoshilib turdilar va odamlar saflarini yorib oʻtib, zavjalaridan birining xonasiga (chiqib) ketdilar. Odamlar u zotning shoshilishidan choʻchidi. Paygʻambar ﷺ qaytib keldilar va odamlarni oʻz shoshilishlaridan hayratda (turgan holda) topib, ularga: «Men uyimda turgan bir parcha oltinni esladim va uning meni Alloh ibodatidan chalgʻitishini yoqtirmadim, shuning uchun uni (sadaqaga) tarqatishni buyurdim», — dedilar.Уқба (ибн Ҳорис) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Мадинада Пайғамбар ﷺ орқасида аср намозини ўқидим. У зот намозни салом билан тугатганларида, шошилиб турдилар ва одамлар сафларини ёриб ўтиб, завжаларидан бирининг хонасига (чиқиб) кетдилар. Одамлар у зотнинг шошилишидан чўчиди. Пайғамбар ﷺ қайтиб келдилар ва одамларни ўз шошилишларидан ҳайратда (турган ҳолда) топиб, уларга: «Мен уйимда турган бир парча олтинни эсладим ва унинг мени Аллоҳ ибодатидан чалғитишини ёқтирмадим, шунинг учун уни (садақага) тарқатишни буюрдим», — дедилар.