حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَتْنِي عَمْرَةُ، قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِخَمْسٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْقَعْدَةِ، وَلاَ نَرَى إِلاَّ الْحَجَّ، حَتَّى إِذَا دَنَوْنَا مِنْ مَكَّةَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ إِذَا طَافَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ يَحِلُّ. قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ فَدُخِلَ عَلَيْنَا يَوْمَ النَّحْرِ بِلَحْمِ بَقَرٍ فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقِيلَ ذَبَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَزْوَاجِهِ. قَالَ يَحْيَى فَذَكَرْتُ هَذَا الْحَدِيثَ لِلْقَاسِمِ. فَقَالَ أَتَتْكَ بِالْحَدِيثِ عَلَى وَجْهِهِ.
Amra (Oishadan) rivoyat qiladi: Men Oishaning shunday deganini eshitdim: «Biz Zulqaʼda (oyi tugashiga) besh kun qolganda, Rasululloh ﷺ bilan birga — faqat haj qilish niyatida — (Madinadan) yoʻlga chiqdik. Biz Makkaga yaqinlashganda, Allohning Rasuli ﷺ — Hadiyi boʻlmaganlarni — Kaʼba (Safo va Marva) tavofini qilgach, ehromdan chiqishga buyurdi». Oisha qoʻshdi: «Nahr kuni bizga mol goʻshti keltirildi. Men: ‹Bu nima?› — dedim. Kimdir: ‹Paygʻambar ﷺ zavjalari nomidan (sigir) soʻydi›, — dedi».Амра (Оишадан) ривоят қилади: Мен Оишанинг шундай деганини эшитдим: «Биз Зулқаъда (ойи тугашига) беш кун қолганда, Расулуллоҳ ﷺ билан бирга — фақат ҳаж қилиш ниятида — (Мадинадан) йўлга чиқдик. Биз Маккага яқинлашганда, Аллоҳнинг Расули ﷺ — Ҳадийи бўлмаганларни — Каъба (Сафо ва Марва) тавофини қилгач, эҳромдан чиқишга буюрди». Оиша қўшди: «Наҳр куни бизга мол гўшти келтирилди. Мен: ‹Бу нима?› — дедим. Кимдир: ‹Пайғамбар ﷺ завжалари номидан (сигир) сўйди›, — деди».