Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Xaybardagi mol-mulkimni Usmon (moʻminlar amiri)ning Vodiydagi mol-mulki bilan ayirboshladim. Biz savdoni tugatgach, men — u savdoni bekor qilmasligi uchun — darrov (oʻrnimdan) turib, uning uyidan chiqdim; chunki odat shunday ediki, xaridor va sotuvchi — ular ajrashmaguncha — savdoni bekor qilish ixtiyoriga ega edi. Bizning savdomiz tugagach, men — Usmonga nisbatan insofsizlik qilganimni — bildim; chunki men unga oʻz yerimni sotib, uni Madinadan uch kunlik masofadagi Samud (qavmi) yerida (yashashga) majbur qildim, u esa meni Madinaga yaqinroq qildi (yaʼni avvalgi yerimdan uch kunlik masofada).Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Хайбардаги мол-мулкимни Усмон (мўминлар амири)нинг Водийдаги мол-мулки билан айирбошладим. Биз савдони тугатгач, мен — у савдони бекор қилмаслиги учун — дарров (ўрнимдан) туриб, унинг уйидан чиқдим; чунки одат шундай эдики, харидор ва сотувчи — улар ажрашмагунча — савдони бекор қилиш ихтиёрига эга эди. Бизнинг савдомиз тугагач, мен — Усмонга нисбатан инсофсизлик қилганимни — билдим; чунки мен унга ўз еримни сотиб, уни Мадинадан уч кунлик масофадаги Самуд (қавми) ерида (яшашга) мажбур қилдим, у эса мени Мадинага яқинроқ қилди (яъни аввалги еримдан уч кунлик масофада).