حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّاسُ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمُ يَوْمِي. وَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ إِنَّ صَوَاحِبِي اجْتَمَعْنَ. فَذَكَرَتْ لَهُ، فَأَعْرَضَ عَنْهَا.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Odamlar mening navbatim kuni Paygʻambar ﷺ ga hadyalar yuborar edi. Ummu Salama: «Mening hamrohlarim (Oishadan boshqa Paygʻambar ﷺ ning zavjalari) toʻplandi va ular bu haqda (norozilik bilan) shikoyat qildi. Bas, men ularning nomidan Paygʻambar ﷺ ga bu haqda aytdim, lekin u zot jim qoldi», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Одамлар менинг навбатим куни Пайғамбар ﷺ га ҳадялар юборар эди. Умму Салама: «Менинг ҳамроҳларим (Оишадан бошқа Пайғамбар ﷺ нинг завжалари) тўпланди ва улар бу ҳақда (норозилик билан) шикоят қилди. Бас, мен уларнинг номидан Пайғамбар ﷺ га бу ҳақда айтдим, лекин у зот жим қолди», — деди.