Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ hayot paytida Umar oʻz molidan — Samgʻ degan bir xurmozorni — sadaqa qildi. Umar: «Yo Rasululloh! Menda — men juda qadrlaydigan — bir mol bor va men uni sadaqa qilmoqchiman», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uni — yeri va daraxtlari bilan — sotilmaslik, hadya qilinmaslik va meros qilinmaslik sharti bilan — sadaqa (vaqf) qil, lekin mevalari sadaqaga sarflansin», — dedi. Bas, Umar uni sadaqa qildi va u — Alloh yoʻliga, qul ozod qilishga, kambagʻallarga, mehmonlarga, yoʻlovchilarga va qarindoshlarga (sarflandi). Uning nozimi (boshqaruvchisi) sifatida (ish koʻradigan) kishi undan oʻrtacha (munosib) yeyishi va — u orqali boylik orttirishni niyat qilmagan holda — oʻz doʻstiga (ham) yedirishi mumkin edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ ҳаёт пайтида Умар ўз молидан — Самғ деган бир хурмозорни — садақа қилди. Умар: «Ё Расулуллоҳ! Менда — мен жуда қадрлайдиган — бир мол бор ва мен уни садақа қилмоқчиман», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Уни — ери ва дарахтлари билан — сотилмаслик, ҳадя қилинмаслик ва мерос қилинмаслик шарти билан — садақа (вақф) қил, лекин мевалари садақага сарфлансин», — деди. Бас, Умар уни садақа қилди ва у — Аллоҳ йўлига, қул озод қилишга, камбағалларга, меҳмонларга, йўловчиларга ва қариндошларга (сарфланди). Унинг нозими (бошқарувчиси) сифатида (иш кўрадиган) киши ундан ўртача (муносиб) ейиши ва — у орқали бойлик орттиришни ният қилмаган ҳолда — ўз дўстига (ҳам) едириши мумкин эди.