Aboya ibn Rifoa (bobosi Rofiʼdan) rivoyat qiladi: Bobom Rofiʼ: «Biz Zulhulayfada Paygʻambar ﷺ bilan birga edik va odamlar ochlikdan qiynaldi. Biz baʼzi tuya va qoʻylarni (oʻlja sifatida) qoʻlga kiritdik va Paygʻambar ﷺ hali odamlardan orqada edi. Ular shoshilib, qozonlarni olovga qoʻydi. (U zot kelganda) u — qozonlar agʻdarib tashlanishini — buyurdi, soʻng oʻljani (odamlar orasida) — oʻn qoʻyni bir tuyaga teng (deb) hisoblab — taqsimladi. Soʻng bir tuya qochib ketdi va odamlar — otlari oz boʻlgani sababli — uni quvib, charchadi. Bas, bir kishi unga oʻq otib, uni (Allohning izni bilan) toʻxtatdi. Shunda Paygʻambar ﷺ: ‹Bu hayvonlarning baʼzilari — yovvoyi hayvonlardek (boshqarib boʻlmas) boʻladi; bas, agar biror hayvon sizdan qochsa, uni shu (oʻq otish) tarzida (toʻxtating)›, — dedi. Bobom (Paygʻambar ﷺ dan): ‹Biz ertaga dushmanni uchratishimiz mumkin (deb umid qilamiz yoki qoʻrqamiz) va bizda pichoqlar yoʻq. Hayvonlarimizni qamishlar bilan soʻysak boʻladimi?› — deb soʻradi. Allohning Rasuli ﷺ: ‹Agar (soʻyish uchun) ishlatilgan asbob hayvonni moʻl-koʻl qon ketkazsa va uni soʻyishda Allohning nomi zikr qilinsa, uning goʻshtini yenglar (yaʼni halol); lekin tish va tirnoq ishlatmanglar — va men buning sababini aytaman: tish — suyak(dir) (suyak bilan soʻyish man qilingan), tirnoq esa — habashlarning soʻyish asbobi(dir)›, — deb javob berdi», — dedi.Абоя ибн Рифоа (бобоси Рофиъдан) ривоят қилади: Бобом Рофиъ: «Биз Зулҳулайфада Пайғамбар ﷺ билан бирга эдик ва одамлар очликдан қийналди. Биз баъзи туя ва қўйларни (ўлжа сифатида) қўлга киритдик ва Пайғамбар ﷺ ҳали одамлардан орқада эди. Улар шошилиб, қозонларни оловга қўйди. (У зот келганда) у — қозонлар ағдариб ташланишини — буюрди, сўнг ўлжани (одамлар орасида) — ўн қўйни бир туяга тенг (деб) ҳисоблаб — тақсимлади. Сўнг бир туя қочиб кетди ва одамлар — отлари оз бўлгани сабабли — уни қувиб, чарчади. Бас, бир киши унга ўқ отиб, уни (Аллоҳнинг изни билан) тўхтатди. Шунда Пайғамбар ﷺ: ‹Бу ҳайвонларнинг баъзилари — ёввойи ҳайвонлардек (бошқариб бўлмас) бўлади; бас, агар бирор ҳайвон сиздан қочса, уни шу (ўқ отиш) тарзида (тўхтатинг)›, — деди. Бобом (Пайғамбар ﷺ дан): ‹Биз эртага душманни учратишимиз мумкин (деб умид қиламиз ёки қўрқамиз) ва бизда пичоқлар йўқ. Ҳайвонларимизни қамишлар билан сўйсак бўладими?› — деб сўради. Аллоҳнинг Расули ﷺ: ‹Агар (сўйиш учун) ишлатилган асбоб ҳайвонни мўл-кўл қон кетказса ва уни сўйишда Аллоҳнинг номи зикр қилинса, унинг гўштини енглар (яъни ҳалол); лекин тиш ва тирноқ ишлатманглар — ва мен бунинг сабабини айтаман: тиш — суяк(дир) (суяк билан сўйиш ман қилинган), тирноқ эса — ҳабашларнинг сўйиш асбоби(дир)›, — деб жавоб берди», — деди.