حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ، فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ، فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ، فَاسْتَدَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ حَتَّى ضَرَبْتُهُ بِالسَّيْفِ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ، فَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ، ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي، فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ مَا بَالُ النَّاسِ قَالَ أَمْرُ اللَّهِ، ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا، وَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ ". فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ، ثُمَّ قَالَ الثَّالِثَةَ مِثْلَهُ فَقَالَ رَجُلٌ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَسَلَبُهُ عِنْدِي فَأَرْضِهِ عَنِّي. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ ـ رضى الله عنه لاَهَا اللَّهِ إِذًا يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم يُعْطِيكَ سَلَبَهُ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ ". فَأَعْطَاهُ فَبِعْتُ الدِّرْعَ، فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرِفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ، فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ.
Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Hunayn (jangi) kuni Allohning Rasuli ﷺ bilan birga yoʻlga chiqdik. Biz dushmanga roʻpara kelganda, musulmonlar chekindi va men bir mushrikning oʻzini bir musulmon ustiga tashlaganini koʻrdim. Men aylanib, unga orqa tomonidan yetib kelib, qilich bilan uning yelkasiga urdim. U (mushrik) men tomon kelib, meni shu qadar qattiq quchoqladiki (siqdiki), goʻyo oʻlimning oʻzidek (sezdim); lekin oʻlim uni topdi (yaʼni u oʻldi) va meni qoʻyib yubordi. Men Umar ibn Xattobning ortidan borib, (undan): «Odamlarga (qochishga) nima boʻldi?» — deb soʻradim. U: «Bu — Allohning irodasi», — dedi. Odamlar qaytgandan keyin, Paygʻambar ﷺ oʻtirib: «Kim bir dushmanni oʻldirgan boʻlsa va buning isboti boʻlsa, uning oʻljasi (salabi) unga (tegishli)», — dedi. Men (oʻrnimdan) turib: «Men uchun kim guvoh boʻladi?» — dedim, soʻng oʻtirdim. Paygʻambar ﷺ yana: «Kim bir dushmanni oʻldirgan boʻlsa va buning isboti boʻlsa, uning oʻljasi unga (tegishli)», — dedi. Men (yana) turib: «Men uchun kim guvoh boʻladi?» — dedim va oʻtirdim. Soʻng Paygʻambar ﷺ uchinchi marta shuni aytdi. Men yana turdim va Allohning Rasuli ﷺ: «Ey Abu Qatoda! Sening voqeang nima?» — dedi. Soʻng men butun voqeani u zotga aytdim. Bir kishi (turib): «Yo Rasululloh! U rost gapiryapti va oʻldirilgan kishining oʻljasi men bilan (yaʼni mendadir). Bas, uni mening nomimdan rozi qiling (yaʼni evaziga bering)», — dedi. Shunda Abu Bakr as-Siddiq: «Yoʻq, Allohga qasamki, u (yaʼni Allohning Rasuli ﷺ) — Alloh va Uning Rasuli yoʻlida jang qiladigan Allohning sherlaridan birining qoʻlga kiritgan oʻljasini — senga berishga rozi boʻlmaydi», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Abu Bakr rost gapirdi», — dedi. Bas, Allohning Rasuli ﷺ oʻljani menga berdi. Men oʻsha sovutni (yaʼni oʻljani) sotib, uning puliga Bani Salimada bir bogʻ sotib oldim; bu — men Islomni qabul qilganimdan keyin qoʻlga kiritgan birinchi mulkim edi.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Ҳунайн (жанги) куни Аллоҳнинг Расули ﷺ билан бирга йўлга чиқдик. Биз душманга рўпара келганда, мусулмонлар чекинди ва мен бир мушрикнинг ўзини бир мусулмон устига ташлаганини кўрдим. Мен айланиб, унга орқа томонидан етиб келиб, қилич билан унинг елкасига урдим. У (мушрик) мен томон келиб, мени шу қадар қаттиқ қучоқладики (сиқдики), гўё ўлимнинг ўзидек (сездим); лекин ўлим уни топди (яъни у ўлди) ва мени қўйиб юборди. Мен Умар ибн Хаттобнинг ортидан бориб, (ундан): «Одамларга (қочишга) нима бўлди?» — деб сўрадим. У: «Бу — Аллоҳнинг иродаси», — деди. Одамлар қайтгандан кейин, Пайғамбар ﷺ ўтириб: «Ким бир душманни ўлдирган бўлса ва бунинг исботи бўлса, унинг ўлжаси (салаби) унга (тегишли)», — деди. Мен (ўрнимдан) туриб: «Мен учун ким гувоҳ бўлади?» — дедим, сўнг ўтирдим. Пайғамбар ﷺ яна: «Ким бир душманни ўлдирган бўлса ва бунинг исботи бўлса, унинг ўлжаси унга (тегишли)», — деди. Мен (яна) туриб: «Мен учун ким гувоҳ бўлади?» — дедим ва ўтирдим. Сўнг Пайғамбар ﷺ учинчи марта шуни айтди. Мен яна турдим ва Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Эй Абу Қатода! Сенинг воқеанг нима?» — деди. Сўнг мен бутун воқеани у зотга айтдим. Бир киши (туриб): «Ё Расулуллоҳ! У рост гапиряпти ва ўлдирилган кишининг ўлжаси мен билан (яъни мендадир). Бас, уни менинг номимдан рози қилинг (яъни эвазига беринг)», — деди. Шунда Абу Бакр ас-Сиддиқ: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, у (яъни Аллоҳнинг Расули ﷺ) — Аллоҳ ва Унинг Расули йўлида жанг қиладиган Аллоҳнинг шерларидан бирининг қўлга киритган ўлжасини — сенга беришга рози бўлмайди», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Абу Бакр рост гапирди», — деди. Бас, Аллоҳнинг Расули ﷺ ўлжани менга берди. Мен ўша совутни (яъни ўлжани) сотиб, унинг пулига Бани Салимада бир боғ сотиб олдим; бу — мен Исломни қабул қилганимдан кейин қўлга киритган биринчи мулким эди.