حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ صَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ بُكْرَةً وَقَدْ خَرَجُوا بِالْمَسَاحِي، فَلَمَّا رَأَوْهُ قَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ. وَأَحَالُوا إِلَى الْحِصْنِ يَسْعَوْنَ، فَرَفَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ وَقَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ، خَرِبَتْ خَيْبَرُ، إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ".
Rasululloh ﷺ Xaybarga erta tongda yetib bordilar, ular esa belkuraklari bilan chiqishgan edi. Ular u zotni koʻrishganda: «Muhammad va (uning) qoʻshini!» deyishdi va qalʼaga (panoh) tomon yugurib qaytishdi. Shunda Paygʻambar ﷺ qoʻllarini koʻtarib: «Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi! Biz bir qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi naqadar yomon boʻladi!» dedilar.Расулуллоҳ ﷺ Хайбарга эрта тонгда етиб бордилар, улар эса белкураклари билан чиқишган эди. Улар у зотни кўришганда: «Муҳаммад ва (унинг) қўшини!» дейишди ва қалъага (паноҳ) томон югуриб қайтишди. Шунда Пайғамбар ﷺ қўлларини кўтариб: «Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди! Биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмон бўлади!» дедилар.