حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ ح حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَعِنْدَهُ نِسْوَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُكَلِّمْنَهُ وَيَسْتَكْثِرْنَهُ، عَالِيَةً أَصْوَاتُهُنَّ عَلَى صَوْتِهِ فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قُمْنَ فَبَادَرْنَ الْحِجَابَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ عُمَرُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضْحَكُ، فَقَالَ عُمَرُ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " عَجِبْتُ مِنْ هَؤُلاَءِ اللاَّتِي كُنَّ عِنْدِي فَلَمَّا سَمِعْنَ صَوْتَكَ ابْتَدَرْنَ الْحِجَابِ ". فَقَالَ عُمَرُ فَأَنْتَ أَحَقُّ أَنْ يَهَبْنَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. ثُمَّ قَالَ عُمَرُ يَا عَدُوَّاتِ أَنْفُسِهِنَّ، أَتَهَبْنَنِي وَلاَ تَهَبْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَ نَعَمْ، أَنْتَ أَفَظُّ وَأَغْلَظُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِيهًا يَا ابْنَ الْخَطَّابِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا لَقِيَكَ الشَّيْطَانُ سَالِكًا فَجًّا قَطُّ إِلاَّ سَلَكَ فَجًّا غَيْرَ فَجِّكَ ".
Umar ibn Xattob Rasululloh ﷺning huzurlariga kirishga izn soʻradi, u zotning yonlarida Qurayshdan bir necha ayollar bor edi, ular u zot bilan gaplashib, (nafaqani) koʻpaytirishni soʻrar va ovozlari u zotning ovozlaridan balandroq edi. Umar ibn Xattob izn soʻraganda, ular turib, parda ortiga shoshilishdi. Rasululloh ﷺ unga izn berdilar, Umar kirsa, Rasululloh ﷺ kulib turardilar. Umar: «Alloh tishingizni kuldirsin (sizni doim shod qilsin), ey Allohning Rasuli», dedi. Paygʻambar ﷺ: «Mening huzurimda boʻlgan mana bu ayollardan hayratlandim — sening ovozingni eshitishlari bilan parda ortiga shoshilishdi», dedilar. Umar: «Ular sizdan (koʻproq) hayiqishlari haqliroq edi, ey Allohning Rasuli», dedi. Soʻng Umar: «Ey oʻz jonlariga dushman boʻlganlar, mendan hayiqasizlaru Rasululloh ﷺdan hayiqmaysizlarmi?» dedi. Ular: «Ha, sen Rasululloh ﷺdan koʻra qoʻpolroq va dagʻalroqsan», deyishdi. Rasululloh ﷺ: «Bas (yetar), ey Ibn Xattob! Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, shayton seni biror yoʻldan ketayotganingni koʻrsa, albatta sening yoʻlingdan boshqa yoʻlga oʻtib ketadi», dedilar.Умар ибн Хаттоб Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига киришга изн сўради, у зотнинг ёнларида Қурайшдан бир неча аёллар бор эди, улар у зот билан гаплашиб, (нафақани) кўпайтиришни сўрар ва овозлари у зотнинг овозларидан баландроқ эди. Умар ибн Хаттоб изн сўраганда, улар туриб, парда ортига шошилишди. Расулуллоҳ ﷺ унга изн бердилар, Умар кирса, Расулуллоҳ ﷺ кулиб турардилар. Умар: «Аллоҳ тишингизни кулдирсин (сизни доим шод қилсин), эй Аллоҳнинг Расули», деди. Пайғамбар ﷺ: «Менинг ҳузуримда бўлган мана бу аёллардан ҳайратландим — сенинг овозингни эшитишлари билан парда ортига шошилишди», дедилар. Умар: «Улар сиздан (кўпроқ) ҳайиқишлари ҳақлироқ эди, эй Аллоҳнинг Расули», деди. Сўнг Умар: «Эй ўз жонларига душман бўлганлар, мендан ҳайиқасизлару Расулуллоҳ ﷺдан ҳайиқмайсизларми?» деди. Улар: «Ҳа, сен Расулуллоҳ ﷺдан кўра қўполроқ ва дағалроқсан», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бас (етар), эй Ибн Хаттоб! Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, шайтон сени бирор йўлдан кетаётганингни кўрса, албатта сенинг йўлингдан бошқа йўлга ўтиб кетади», дедилар.