حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا قَيْسٌ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ زَيْدٍ، يَقُولُ لِلْقَوْمِ لَوْ رَأَيْتُنِي مُوثِقِي عُمَرُ عَلَى الإِسْلاَمِ أَنَا وَأُخْتُهُ وَمَا أَسْلَمَ، وَلَوْ أَنَّ أُحُدًا انْقَضَّ لِمَا صَنَعْتُمْ، بِعُثْمَانَ لَكَانَ مَحْقُوقًا أَنْ يَنْقَضَّ.
Men Saʼid ibn Zaydning qavmga: «Agar meni Umar — men va uning singlisini — islom (uchun) bogʻlab qoʻyganini koʻrganingizda edi(ku)! U esa hali islom qabul qilmagandi. Agar Uhud (togʻi) sizlar Usmonga qilgan ish uchun qulab ketsa, uning qulashi haqli boʻlardi», deganini eshitdim.Мен Саъид ибн Зайднинг қавмга: «Агар мени Умар — мен ва унинг синглисини — ислом (учун) боғлаб қўйганини кўрганингизда эди(ку)! У эса ҳали ислом қабул қилмаганди. Агар Уҳуд (тоғи) сизлар Усмонга қилган иш учун қулаб кеца, унинг қулаши ҳақли бўларди», деганини эшитдим.