حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ عَادَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ مِنْ مَرَضٍ أَشْفَيْتُ مِنْهُ عَلَى الْمَوْتِ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، بَلَغَ بِي مِنَ الْوَجَعِ مَا تَرَى، وَأَنَا ذُو مَالٍ وَلاَ يَرِثُنِي إِلاَّ ابْنَةٌ لِي وَاحِدَةٌ، أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَىْ مَالِي قَالَ " لاَ ". قَالَ فَأَتَصَدَّقُ بِشَطْرِهِ قَالَ " الثُّلُثُ يَا سَعْدُ، وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ، إِنَّكَ أَنْ تَذَرَ ذُرِّيَّتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذَرَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ ". قَالَ أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ " أَنْ تَذَرَ ذُرِّيَّتَكَ، وَلَسْتَ بِنَافِقٍ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلاَّ آجَرَكَ اللَّهُ بِهَا، حَتَّى اللُّقْمَةَ تَجْعَلُهَا فِي فِي امْرَأَتِكَ ". قُلْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أُخَلَّفُ بَعْدَ أَصْحَابِي قَالَ " إِنَّكَ لَنْ تُخَلَّفَ فَتَعْمَلَ عَمَلاً تَبْتَغِي بِهِ وَجْهَ اللَّهِ إِلاَّ ازْدَدْتَ بِهِ دَرَجَةً وَرِفْعَةً، وَلَعَلَّكَ تُخَلَّفُ حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ، وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ، اللَّهُمَّ أَمْضِ لأَصْحَابِي هِجْرَتَهُمْ، وَلاَ تَرُدَّهُمْ عَلَى أَعْقَابِهِمْ، لَكِنِ الْبَائِسُ سَعْدُ ابْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُوُفِّيَ بِمَكَّةَ ". وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ وَمُوسَى عَنْ إِبْرَاهِيمَ " أَنْ تَذَرَ وَرَثَتَكَ ".
Paygʻambar ﷺ vidolashuv haji yilida meni — oʻlimga yaqinlashtirgan bir kasalligimdan — yoʻqlab keldilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, ogʻriq menga siz koʻrayotgan darajaga yetdi, men mol-mulkli kishiman, menga bir qizimdan boshqa hech kim meros olmaydi. Mol-mulkimning uchdan ikkisini sadaqa qilaymi?» dedim. U zot: «Yoʻq», dedilar. Men: «Yarmini sadaqa qilaymi?» dedim. U zot: «Uchdan biri, ey Saʼd; uchdan biri ham koʻp. Sen avlodingni boy (mustagʻniy) qoldirsang, ularni odamlardan (qoʻl ochib) tilaydigan kambagʻal qoldirishingdan koʻra yaxshiroqdir. Sen Allohning yuzini (rizosini) istab qilgan har qanday nafaqa uchun — hatto xotiningning ogʻziga (luqma) solgan luqmang uchun ham — Alloh seni mukofotlaydi», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, sahobalarimdan keyin (Makkada) qoldirilamanmi (oʻlamanmi)?» dedim. U zot: «Sen (bu yerda) qoldirilib (tirik qolib), Allohning yuzini istab biror amal qilsang, albatta u bilan darajang va ulugʻliging ortadi. Shoyad sen (uzoq) qoldirilsang, sen bilan baʼzi qavmlar manfaat koʻrib, boshqalar (sendan) zarar koʻrar. Allohim, sahobalarimning hijratini (tamomiga) yetkaz va ularni orqalariga (ortga) qaytarma. Lekin bechora Saʼd ibn Xavla...» — Rasululloh ﷺ uning Makkada vafot etgani (uchun) unga achindilar.Пайғамбар ﷺ видолашув ҳажи йилида мени — ўлимга яқинлаштирган бир касаллигимдан — йўқлаб келдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, оғриқ менга сиз кўраётган даражага етди, мен мол-мулкли кишиман, менга бир қизимдан бошқа ҳеч ким мерос олмайди. Мол-мулкимнинг учдан иккисини садақа қилайми?» дедим. У зот: «Йўқ», дедилар. Мен: «Ярмини садақа қилайми?» дедим. У зот: «Учдан бири, эй Саъд; учдан бири ҳам кўп. Сен авлодингни бой (мустағний) қолдирсанг, уларни одамлардан (қўл очиб) тилайдиган камбағал қолдиришингдан кўра яхшироқдир. Сен Аллоҳнинг юзини (ризосини) истаб қилган ҳар қандай нафақа учун — ҳатто хотинингнинг оғзига (луқма) солган луқманг учун ҳам — Аллоҳ сени мукофотлайди», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, саҳобаларимдан кейин (Маккада) қолдириламанми (ўламанми)?» дедим. У зот: «Сен (бу ерда) қолдирилиб (тирик қолиб), Аллоҳнинг юзини истаб бирор амал қилсанг, албатта у билан даражанг ва улуғлигинг ортади. Шояд сен (узоқ) қолдирилсанг, сен билан баъзи қавмлар манфаат кўриб, бошқалар (сендан) зарар кўрар. Аллоҳим, саҳобаларимнинг ҳижратини (тамомига) етказ ва уларни орқаларига (ортга) қайтарма. Лекин бечора Саъд ибн Хавла...» — Расулуллоҳ ﷺ унинг Маккада вафот этгани (учун) унга ачиндилар.