حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ خَبَّابٍ، أَنَّ أَبَا سَعِيدِ بْنِ مَالِكٍ الْخُدْرِيَّ ـ رضى الله عنه ـ قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ، فَقَدَّمَ إِلَيْهِ أَهْلُهُ لَحْمًا مِنْ لُحُومِ الأَضْحَى فَقَالَ مَا أَنَا بِآكِلِهِ حَتَّى أَسْأَلَ، فَانْطَلَقَ إِلَى أَخِيهِ لأُمِّهِ وَكَانَ بَدْرِيًّا قَتَادَةَ بْنِ النُّعْمَانِ فَسَأَلَهُ، فَقَالَ إِنَّهُ حَدَثَ بَعْدَكَ أَمْرٌ نَقْضٌ لِمَا كَانُوا يُنْهَوْنَ عَنْهُ مِنْ أَكْلِ لُحُومِ الأَضْحَى بَعْدَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ.
Abu Saʼid ibn Molik al-Xudriy (roziyallohu anhu) bir safardan keldi. Ahli unga qurbonlik goʻshtlaridan goʻsht keltirdi. U: «Soʻramagunimcha buni yemayman», dedi va onasi tomonidan boʻlgan akasi — u badrlik edi — Qatoda ibn Nuʼmonning oldiga borib soʻradi. U: «Sendan keyin bir ish boʻldiki, (avval) ular qaytarilgan — qurbonlik goʻshtlarini uch kundan keyin yeyish (taqiqi) bekor qilindi», dedi.Абу Саъид ибн Молик ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) бир сафардан келди. Аҳли унга қурбонлик гўштларидан гўшт келтирди. У: «Сўрамагунимча буни емайман», деди ва онаси томонидан бўлган акаси — у бадрлик эди — Қатода ибн Нуъмоннинг олдига бориб сўради. У: «Сендан кейин бир иш бўлдики, (аввал) улар қайтарилган — қурбонлик гўштларини уч кундан кейин ейиш (тақиқи) бекор қилинди», деди.