حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ وَعِنْدَهَا حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ يُنْشِدُهَا شِعْرًا، يُشَبِّبُ بِأَبْيَاتٍ لَهُ وَقَالَ: حَصَانٌ رَزَانٌ مَا تُزَنُّ بِرِيبَةٍ وَتُصْبِحُ غَرْثَى مِنْ لُحُومِ الْغَوَافِلِ فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ لَكِنَّكَ لَسْتَ كَذَلِكَ. قَالَ مَسْرُوقٌ فَقُلْتُ لَهَا لِمَ تَأْذَنِينَ لَهُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيْكِ. وَقَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى [quran sura="24" aya_start="11" aya_end="11"]{وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ}. فَقَالَتْ وَأَىُّ عَذَابٍ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَى. قَالَتْ لَهُ إِنَّهُ كَانَ يُنَافِحُ ـ أَوْ يُهَاجِي ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
(Masruq aytdi:) Biz Oishaning oldiga kirdik — uning yonida Hasson ibn Sobit unga sheʼr oʻqir, oʻ zining baʼzi baytlari bilan (uni madh etib) tashbib qilardi. U: «(U) iffatli, vazmin (ayol)ki, hech qanday shubha bilan ayblanmaydi va u gʻofil (begunoh) ayollarning goʻshtini (gʻiybatini) yemay (och) tonglaydi», dedi. Oisha unga: «Lekin sen bunday emassan (oʻzing bu sifatda emassan)», dedi. Masruq aytdi: Men unga (Oishaga): «Nega unga oldingga kirishga izn berasiz, axir Alloh taolo: ‹Ulardan (tuhmat)ning kattasini oʻz zimmasiga olgan kishiga katta azob bordir› (Nur surasi, 11) degan-ku?» dedim. U: «Koʻrlikdan koʻra qattiqroq qanday azob bor?» dedi. Soʻng unga: «Albatta u Rasululloh ﷺ (sharafini) himoya qilar — yoki: yoqlar — edi», dedi.(Масруқ айтди:) Биз Оишанинг олдига кирдик — унинг ёнида Ҳассон ибн Собит унга шеър ўқир, ў зининг баъзи байтлари билан (уни мадҳ этиб) ташбиб қиларди. У: «(У) иффатли, вазмин (аёл)ки, ҳеч қандай шубҳа билан айбланмайди ва у ғофил (бегуноҳ) аёлларнинг гўштини (ғийбатини) емай (оч) тонглайди», деди. Оиша унга: «Лекин сен бундай эмассан (ўзинг бу сифатда эмассан)», деди. Масруқ айтди: Мен унга (Оишага): «Нега унга олдингга киришга изн берасиз, ахир Аллоҳ таоло: ‹Улардан (туҳмат)нинг каттасини ўз зиммасига олган кишига катта азоб бордир› (Нур сураси, 11) деган-ку?» дедим. У: «Кўрликдан кўра қаттиқроқ қандай азоб бор?» деди. Сўнг унга: «Албатта у Расулуллоҳ ﷺ (шарафини) ҳимоя қилар — ёки: ёқлар — эди», деди.