حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، حَدَّثَنَا قُرَّةُ، عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ إِنَّ لِي جَرَّةً يُنْتَبَذُ لِي نَبِيذٌ، فَأَشْرَبُهُ حُلْوًا فِي جَرٍّ إِنْ أَكْثَرْتُ مِنْهُ، فَجَالَسْتُ الْقَوْمَ، فَأَطَلْتُ الْجُلُوسَ خَشِيتُ أَنْ أَفْتَضِحَ فَقَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ غَيْرَ خَزَايَا وَلاَ النَّدَامَى ". فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ مُضَرَ، وَإِنَّا لاَ نَصِلُ إِلَيْكَ إِلاَّ فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ، حَدِّثْنَا بِجُمَلٍ مِنَ الأَمْرِ، إِنْ عَمِلْنَا بِهِ دَخَلْنَا الْجَنَّةَ، وَنَدْعُو بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا. قَالَ " آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ، وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ، الإِيمَانِ بِاللَّهِ، هَلْ تَدْرُونَ مَا الإِيمَانُ بِاللَّهِ شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَإِقَامُ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ، وَأَنْ تُعْطُوا مِنَ الْمَغَانِمِ الْخُمُسَ، وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ مَا انْتُبِذَ فِي الدُّبَّاءِ، وَالنَّقِيرِ، وَالْحَنْتَمِ، وَالْمُزَفَّتِ ".
(Abu Jamra aytdi:) Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ga: «Mening bir kuzam bor, unda menga nabiz (xurmo achitmasi) tayyorlanadi, men uni shirin (achimagan) holda kuzada ichaman; agar undan koʻp ichsam va (soʻng) odamlar bilan oʻtirsam, oʻtirishni choʻzsam — sharmanda boʻ lishdan (mast boʻ lib qolishdan) qoʻrqaman», dedim. U: «Abdul-Qays vafdi (vakillari) Rasululloh ﷺning oldiga keldi. U zot: ‹Qavmga marhabo — xor ham emas, pushaymon ham emas (holda keldinglar)!› dedilar. Ular: ‹Ey Allohning Rasuli, biz bilan sening orangda Muzar mushriklari (toʻsiq) bor; biz senga faqat harom oylarda yetib kela olamiz; bizga bir qancha ishni aytki, agar unga amal qilsak, jannatga kiramiz va uni ortimizdagilarga daʼvat qilamiz› dedilar. U zot: ‹Sizlarga toʻrtni buyuraman, toʻrtdan qaytaraman: Allohga iymon keltirishni — Allohga iymon nima ekanini bilasizlarmi? — ‹Laa ilaaha illalloh› deb guvohlik berish, namozni toʻ liq oʻqish, zakot berish, Ramazon roʻzasini tutish va oʻljadan beshdan birini berishingiz; sizlarni toʻrtdan qaytaraman: dubbo, naqir, hantam va muzaffatda achitilgan (ichimlik)dan› dedilar», dedi.(Абу Жамра айтди:) Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)га: «Менинг бир кузам бор, унда менга набиз (хурмо ачитмаси) тайёрланади, мен уни ширин (ачимаган) ҳолда кузада ичаман; агар ундан кўп ичсам ва (сўнг) одамлар билан ўтирсам, ўтиришни чўзсам — шарманда бў лишдан (маст бў либ қолишдан) қўрқаман», дедим. У: «Абдул-Қайс вафди (вакиллари) Расулуллоҳ ﷺнинг олдига келди. У зот: ‹Қавмга марҳабо — хор ҳам эмас, пушаймон ҳам эмас (ҳолда келдинглар)!› дедилар. Улар: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, биз билан сенинг орангда Музар мушриклари (тўсиқ) бор; биз сенга фақат ҳаром ойларда етиб кела оламиз; бизга бир қанча ишни айтки, агар унга амал қилсак, жаннатга кирамиз ва уни ортимиздагиларга даъват қиламиз› дедилар. У зот: ‹Сизларга тўртни буюраман, тўртдан қайтараман: Аллоҳга иймон келтиришни — Аллоҳга иймон нима эканини биласизларми? — ‹Лаа илааҳа иллаллоҳ› деб гувоҳлик бериш, намозни тў лиқ ўқиш, закот бериш, Рамазон рўзасини тутиш ва ўлжадан бешдан бирини беришингиз; сизларни тўртдан қайтараман: дуббо, нақир, ҳантам ва музаффатда ачитилган (ичимлик)дан› дедилар», деди.