حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ تَبُوكَ، وَاللَّهِ، مَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَىَّ مِنْ نِعْمَةٍ بَعْدَ إِذْ هَدَانِي أَعْظَمَ مِنْ صِدْقِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ أَكُونَ كَذَبْتُهُ فَأَهْلِكَ كَمَا هَلَكَ الَّذِينَ كَذَبُوا حِينَ أُنْزِلَ الْوَحْىُ [quran sura="9" aya_start="95" aya_end="95"]{سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ} إِلَى {الْفَاسِقِينَ}.
(Abdulloh ibn Kaʼb ibn Molik aytdi:) Men Kaʼb ibn Molikni — u Tabukdan (jangdan) qolganida — (shunday) deb eshitdim: «Allohga qasamki, Alloh meni hidoyat qilganidan keyin menga — Rasululloh ﷺga rost soʻzlaganimdan koʻ ra ulugʻ roq neʼmat bermagan; (rost soʻzladimki,) u zotga yolgʻon soʻzlab — yolgʻon soʻzlaganlar halok boʻ lgandek — halok boʻ lmasligim uchun; (oʻ sha yolgʻonchilar haqida) vahy nozil boʻ lganida (Alloh shunday dedi): ‹Sizlar ularning oldiga qaytganingizda, ulardan yuz oʻ girishingiz uchun, Alloh nomi bilan qasam ichadilar...› (degan oyatdan) to ‹...fosiqlar (degan soʻziga qadar)› (Tavba surasi, 95)», dedi.(Абдуллоҳ ибн Каъб ибн Молик айтди:) Мен Каъб ибн Моликни — у Табукдан (жангдан) қолганида — (шундай) деб эшитдим: «Аллоҳга қасамки, Аллоҳ мени ҳидоят қилганидан кейин менга — Расулуллоҳ ﷺга рост сўзлаганимдан кў ра улуғ роқ неъмат бермаган; (рост сўзладимки,) у зотга ёлғон сўзлаб — ёлғон сўзлаганлар ҳалок бў лгандек — ҳалок бў лмаслигим учун; (ў ша ёлғончилар ҳақида) ваҳй нозил бў лганида (Аллоҳ шундай деди): ‹Сизлар уларнинг олдига қайтганингизда, улардан юз ў гиришингиз учун, Аллоҳ номи билан қасам ичадилар...› (деган оятдан) то ‹...фосиқлар (деган сўзига қадар)› (Тавба сураси, 95)», деди.