حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا أَذِنَ اللَّهُ لِشَىْءٍ مَا أَذِنَ لِلنَّبِيِّ أَنْ يَتَغَنَّى بِالْقُرْآنِ ". قَالَ سُفْيَانُ تَفْسِيرُهُ يَسْتَغْنِي بِهِ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Alloh hech narsaga — Paygʻambar (ﷺ)ning Qurʼonni (chiroyli ovoz bilan) tarannum (taragʻ anni) qilishiga izn bergandek — izn bermagan», dedilar. Sufyon: «Uning tafsiri — u (Qurʼon) bilan (boshqalardan) behojat (gʻ aniy) boʻ lishi(dir)», dedi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди)ки, у зот: «Аллоҳ ҳеч нарсага — Пайғамбар (ﷺ)нинг Қуръонни (чиройли овоз билан) тараннум (тарағ анни) қилишига изн бергандек — изн бермаган», дедилар. Суфён: «Унинг тафсири — у (Қуръон) билан (бошқалардан) беҳожат (ғ аний) бў лиши(дир)», деди.