(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Savda bint Zamʼa (bir) kechasi (tashqariga) chiqdi; Umar uni koʻ rib, (boʻ yi balandligidan) tanib qoldi va: «Allohga qasamki, ey Savda, sen bizdan (yashirinib) berkinolmaysan» dedi. (Savda) Paygʻambar ﷺning oldigʻa qaytib, buni u zotga zikr qildi — u zot mening hujramda kechki taom yeb oʻ tirgan, qoʻ llarida bir suyak (goʻshtli) boʻ lak (arq) bor edi. Shunda u zotga (vahy) nozil qilindi; soʻng undan (vahy holati) koʻ tarildi — u zot: «Sizlarga — oʻ z hojatlaringiz uchun (tashqariga) chiqish — izn berildi», der edilar.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Савда бинт Замъа (бир) кечаси (ташқарига) чиқди; Умар уни кў риб, (бў йи баландлигидан) таниб қолди ва: «Аллоҳга қасамки, эй Савда, сен биздан (яшириниб) беркинолмайсан» деди. (Савда) Пайғамбар ﷺнинг олдиға қайтиб, буни у зотга зикр қилди — у зот менинг ҳужрамда кечки таом еб ў тирган, қў лларида бир суяк (гўштли) бў лак (арқ) бор эди. Шунда у зотга (ваҳй) нозил қилинди; сўнг ундан (ваҳй ҳолати) кў тарилди — у зот: «Сизларга — ў з ҳожатларингиз учун (ташқарига) чиқиш — изн берилди», дер эдилар.