حَدَّثَنَا ابْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ،. وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي يُونُسُ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَتِ الْمُؤْمِنَاتُ إِذَا هَاجَرْنَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَمْتَحِنُهُنَّ بِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى [quran sura="60" aya_start="10" aya_end="10"]{يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا جَاءَكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَمَنْ أَقَرَّ بِهَذَا الشَّرْطِ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ فَقَدْ أَقَرَّ بِالْمِحْنَةِ، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَقْرَرْنَ بِذَلِكَ مِنْ قَوْلِهِنَّ قَالَ لَهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " انْطَلِقْنَ فَقَدْ بَايَعْتُكُنَّ "، لاَ وَاللَّهِ مَا مَسَّتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَ امْرَأَةٍ قَطُّ، غَيْرَ أَنَّهُ بَايَعَهُنَّ بِالْكَلاَمِ، وَاللَّهِ مَا أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى النِّسَاءِ إِلاَّ بِمَا أَمَرَهُ اللَّهُ يَقُولُ لَهُنَّ إِذَا أَخَذَ عَلَيْهِنَّ " قَدْ بَايَعْتُكُنَّ ". كَلاَمًا.
(Oisha (roziyallohu anho) (Paygʻambar ﷺning zavjasi) aytdi:) Moʻmina (ayol)lar Paygʻambar ﷺning oldiga hijrat qilib kelganlarida, u zot ularni Alloh taoloning ‹Ey iymon keltirganlar, sizlarga moʻmina (ayol)lar muhojir (hijrat qilib) kelsa, ularni imtihon qilinglar...› (Mumtahana surasi, 10) degan soʻzi bilan imtihon qilar edilar — oyatning oxirigacha. Oisha aytdi: «Moʻmina (ayol)lardan kim shu shartga iqror boʻ lsa, u imtihon(dan oʻ tishi)ga iqror boʻ lgan boʻ lar edi. Rasululloh ﷺ — ular bu (gap)ni oʻ z soʻzlari bilan iqror qilganlarida — ularga: ‹Boringlar, men sizlarga bayʼat berdim (sizning bayʼatingizni qabul qildim)› der edilar. Yoʻq, Allohga qasamki, Rasululloh ﷺning qoʻ llari aslo (biror) ayol qoʻ liga tegmagan; faqat u zot ularga kalom (soʻ z) bilan bayʼat olar edilar. Allohga qasamki, Rasululloh ﷺ ayollardan — Alloh u zotni buyurgan (shart)dan boshqa (biror narsani) olmadilar; ulardan (bayʼat) olganlarida, ularga: ‹Men sizlarga bayʼat berdim› deb — (faqat) kalom (soʻ z) bilan (aytar edilar).»(Оиша (розияллоҳу анҳо) (Пайғамбар ﷺнинг завжаси) айтди:) Мўмина (аёл)лар Пайғамбар ﷺнинг олдига ҳижрат қилиб келганларида, у зот уларни Аллоҳ таолонинг ‹Эй иймон келтирганлар, сизларга мўмина (аёл)лар муҳожир (ҳижрат қилиб) келса, уларни имтиҳон қилинглар...› (Мумтаҳана сураси, 10) деган сўзи билан имтиҳон қилар эдилар — оятнинг охиригача. Оиша айтди: «Мўмина (аёл)лардан ким шу шартга иқрор бў лса, у имтиҳон(дан ў тиши)га иқрор бў лган бў лар эди. Расулуллоҳ ﷺ — улар бу (гап)ни ў з сўзлари билан иқрор қилганларида — уларга: ‹Боринглар, мен сизларга байъат бердим (сизнинг байъатингизни қабул қилдим)› дер эдилар. Йўқ, Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳ ﷺнинг қў ллари асло (бирор) аёл қў лига тегмаган; фақат у зот уларга калом (сў з) билан байъат олар эдилар. Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳ ﷺ аёллардан — Аллоҳ у зотни буюрган (шарт)дан бошқа (бирор нарсани) олмадилар; улардан (байъат) олганларида, уларга: ‹Мен сизларга байъат бердим› деб — (фақат) калом (сў з) билан (айтар эдилар).»