حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَى مَوْلًى لَهُ خَيَّاطًا، فَأُتِيَ بِدُبَّاءٍ، فَجَعَلَ يَأْكُلُهُ، فَلَمْ أَزَلْ أُحِبُّهُ مُنْذُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُهُ.
(Anas (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ oʻ z mavlosi (xizmatkori) tikuvchi (xayyot)ning oldiga keldilar; unga dubba (qovoq) keltirildi; u zot uni yeya boshladilar. Men Rasululloh ﷺ(ning) uni yeyayotganlarini koʻ rganimdan beri, uni doimo yaxshi koʻ raman.(Анас (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ ў з мавлоси (хизматкори) тикувчи (хайёт)нинг олдига келдилар; унга дубба (қовоқ) келтирилди; у зот уни ея бошладилар. Мен Расулуллоҳ ﷺ(нинг) уни еяётганларини кў рганимдан бери, уни доимо яхши кў раман.