حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ مَرِضْتُ مَرَضًا، فَأَتَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا مَاشِيَانِ، فَوَجَدَانِي أُغْمِيَ عَلَىَّ، فَتَوَضَّأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَبَّ وَضُوءَهُ عَلَىَّ، فَأَفَقْتُ فَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي كَيْفَ أَقْضِي فِي مَالِي فَلَمْ يُجِبْنِي بِشَىْءٍ حَتَّى نَزَلَتْ آيَةُ الْمِيرَاثِ.
(Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi:) Men bir kasallik bilan kasal boʻ ldim; Paygʻambar ﷺ va Abu Bakr — ikkovi piyoda holda — meni yoʻqlab keldilar; ular meni hushidan ketgan holda topdi. Paygʻambar ﷺ tahorat qildilar, soʻng tahorat (suvi)ni mening ustimga sepdilar; men hushga keldim — birdan Paygʻambar ﷺ (oldimda) edilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, molimda qanday qilay, molimda (meros) qanday hukm qilay?» dedim. U zot — to meros oyati nozil boʻ lguncha — menga hech narsa (bilan) javob bermadilar.(Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Мен бир касаллик билан касал бў лдим; Пайғамбар ﷺ ва Абу Бакр — иккови пиёда ҳолда — мени йўқлаб келдилар; улар мени ҳушидан кетган ҳолда топди. Пайғамбар ﷺ таҳорат қилдилар, сўнг таҳорат (суви)ни менинг устимга сепдилар; мен ҳушга келдим — бирдан Пайғамбар ﷺ (олдимда) эдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, молимда қандай қилай, молимда (мерос) қандай ҳукм қилай?» дедим. У зот — то мерос ояти нозил бў лгунча — менга ҳеч нарса (билан) жавоб бермадилар.