حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الْمُنْكَدِرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ مَرِضْتُ فَجَاءَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا مَاشِيَانِ، فَأَتَانِي وَقَدْ أُغْمِيَ عَلَىَّ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَبَّ وَضُوءَهُ عَلَىَّ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ فَقُلْتُ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ ـ كَيْفَ أَقْضِي فِي مَالِي كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي قَالَ فَمَا أَجَابَنِي بِشَىْءٍ حَتَّى نَزَلَتْ آيَةُ الْمِيرَاثِ.
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Men kasal boʻlib qoldim. Shunda Rasululloh ﷺ va Abu Bakr (roziyallohu anhu) ikkovlari piyoda holda meni koʻrgani keldilar. U zot huzurimga kelganlarida men hushimdan ketgan edim. Rasululloh ﷺ tahorat oldilar, soʻng tahorat suvini ustimga toʻkdilar, men hushimga keldim-da: «Ey Rasululloh» — baʼzan Sufyon: «Men: ‹Ey Rasululloh›, dedim», degan — «molim haqida qanday hukm qilay, molimda nima qilay?» dedim. (Jobir) aytdi: U zot menga hech narsa javob bermadilar, toki meros oyati nozil boʻlguncha.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади. У айтди: Мен касал бўлиб қолдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ва Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) икковлари пиёда ҳолда мени кўргани келдилар. У зот ҳузуримга келганларида мен ҳушимдан кетган эдим. Расулуллоҳ ﷺ таҳорат олдилар, сўнг таҳорат сувини устимга тўкдилар, мен ҳушимга келдим-да: «Эй Расулуллоҳ» — баъзан Суфён: «Мен: ‹Эй Расулуллоҳ›, дедим», деган — «молим ҳақида қандай ҳукм қилай, молимда нима қилай?» дедим. (Жобир) айтди: У зот менга ҳеч нарса жавоб бермадилар, токи мерос ояти нозил бўлгунча.