حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَدِيٌّ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدًا، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى يَوْمَ الْعِيدِ رَكْعَتَيْنِ، لَمْ يُصَلِّ قَبْلَهَا وَلاَ بَعْدَهَا ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلاَلٌ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ، فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تُلْقِي قُرْطَهَا.
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ iyd kuni ikki rakat namoz oʻqidilar; (uning) na oldidan, na keyinidan (nafl) oʻqimadilar. Soʻng (u zot) ayollarning oldiga keldilar, yonlarida Bilol (ham) bor edi, va ularni sadaqa (qilish)ga buyurdilar; shunda ayollar (har biri) oʻz isirgʻasini (qurt) (sadaqa qilib) tashlay boshladi.(Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺ ийд куни икки ракат намоз ўқидилар; (унинг) на олдидан, на кейинидан (нафл) ўқимадилар. Сўнг (у зот) аёлларнинг олдига келдилар, ёнларида Билол (ҳам) бор эди, ва уларни садақа (қилиш)га буюрдилар; шунда аёллар (ҳар бири) ўз исирғасини (қурт) (садақа қилиб) ташлай бошлади.