حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، وَالْحَسَنِ بْنِ عَمْرٍو، وَفِطْرٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ـ وَقَالَ سُفْيَانُ لَمْ يَرْفَعْهُ الأَعْمَشُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرَفَعَهُ حَسَنٌ وَفِطْرٌ ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيْسَ الْوَاصِلُ بِالْمُكَافِئِ، وَلَكِنِ الْوَاصِلُ الَّذِي إِذَا قَطَعَتْ رَحِمُهُ وَصَلَهَا ".
(Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ: «(Haqiqiy) silayi rahm qiluvchi — (faqat yaxshilikni) qaytaruvchi (kishi) emas; balki (haqiqiy) silayi rahm qiluvchi — qarindoshligi uzilganda (qarindoshlari u bilan aloqani uzganda ham), uni (qaytadan) ulaydigan kishidir» dedilar.(Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺ: «(Ҳақиқий) силайи раҳм қилувчи — (фақат яхшиликни) қайтарувчи (киши) эмас; балки (ҳақиқий) силайи раҳм қилувчи — қариндошлиги узилганда (қариндошлари у билан алоқани узганда ҳам), уни (қайтадан) улайдиган кишидир» дедилар.