حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رِفَاعَةَ، الْقُرَظِيَّ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ فَبَتَّ طَلاَقَهَا، فَتَزَوَّجَهَا بَعْدَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الزَّبِيرِ، فَجَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا كَانَتْ عِنْدَ رِفَاعَةَ فَطَلَّقَهَا آخِرَ ثَلاَثِ تَطْلِيقَاتٍ، فَتَزَوَّجَهَا بَعْدَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الزَّبِيرِ، وَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا مَعَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ مِثْلُ هَذِهِ الْهُدْبَةِ، لِهُدْبَةٍ أَخَذَتْهَا مِنْ جِلْبَابِهَا. قَالَ وَأَبُو بَكْرٍ جَالِسٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَابْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ جَالِسٌ بِبَابِ الْحُجْرَةِ لِيُؤْذَنَ لَهُ، فَطَفِقَ خَالِدٌ يُنَادِي أَبَا بَكْرٍ، يَا أَبَا بَكْرٍ أَلاَ تَزْجُرُ هَذِهِ عَمَّا تَجْهَرُ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا يَزِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى التَّبَسُّمِ ثُمَّ قَالَ " لَعَلَّكِ تُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ، لاَ، حَتَّى تَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ، وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ ".
(Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qildi)ki, Rifoa al-Quraziy xotinini taloq qildi va taloqini qatʼiy (uch taloq) qildi; undan keyin uni Abdurrahmon ibn Zabir nikohiga oldi. (Ayol) Paygʻambar ﷺning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh, u (men) Rifoaning (nikohida) edi; u (meni) uch taloqning oxirgisi bilan taloq qildi; undan keyin meni Abdurrahmon ibn Zabir nikohiga oldi; vallohi, yo Rasululloh, uning (qudratidan) faqat mana shu popukcha kabigina (narsa) bor» dedi — (bu gapni) kiyimining (jilbobining) popugidan ushlab (aytdi). (Oisha) aytdi: Abu Bakr Paygʻambar ﷺning yonlarida oʻtirgan, Said ibn Osning oʻgʻli (Xolid) esa — izn berilishini (kutib) — hujra eshigida oʻtirgan edi. Xolid Abu Bakrni chaqira boshladi: «Yo Abu Bakr, bu (ayol)ni Rasululloh ﷺning oldilarida oshkora aytayotgan narsasidan qaytarmaysizmi?» Rasululloh ﷺ esa tabassum qilishdan boshqa narsa qilmadilar. Soʻng (u zot): «Sen Rifoaga qaytmoqchidirsan? Yoʻq! (Bu boʻlmaydi) — toki sen uning (Abdurrahmonning) shirinligini va u sening shirinligingni totmaguncha» dedilar.(Оиша (розияллоҳу анҳо) ривоят қилди)ки, Рифоа ал-Қуразий хотинини талоқ қилди ва талоқини қатъий (уч талоқ) қилди; ундан кейин уни Абдурраҳмон ибн Забир никоҳига олди. (Аёл) Пайғамбар ﷺнинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, у (мен) Рифоанинг (никоҳида) эди; у (мени) уч талоқнинг охиргиси билан талоқ қилди; ундан кейин мени Абдурраҳмон ибн Забир никоҳига олди; валлоҳи, ё Расулуллоҳ, унинг (қудратидан) фақат мана шу попукча кабигина (нарса) бор» деди — (бу гапни) кийимининг (жилбобининг) попугидан ушлаб (айтди). (Оиша) айтди: Абу Бакр Пайғамбар ﷺнинг ёнларида ўтирган, Саид ибн Оснинг ўғли (Холид) эса — изн берилишини (кутиб) — ҳужра эшигида ўтирган эди. Холид Абу Бакрни чақира бошлади: «Ё Абу Бакр, бу (аёл)ни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида ошкора айтаётган нарсасидан қайтармайсизми?» Расулуллоҳ ﷺ эса табассум қилишдан бошқа нарса қилмадилар. Сўнг (у зот): «Сен Рифоага қайтмоқчидирсан? Йўқ! (Бу бўлмайди) — токи сен унинг (Абдурраҳмоннинг) ширинлигини ва у сенинг ширинлигингни тотмагунча» дедилар.