حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، أَنَّهُ كَانَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَائِطٍ مِنْ حِيطَانِ الْمَدِينَةِ، وَفِي يَدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عُودٌ يَضْرِبُ بِهِ بَيْنَ الْمَاءِ وَالطِّينِ، فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْتَفْتِحُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " افْتَحْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ ". فَذَهَبْتُ فَإِذَا أَبُو بَكْرٍ، فَفَتَحْتُ لَهُ وَبَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ، ثُمَّ اسْتَفْتَحَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ " افْتَحْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ ". فَإِذَا عُمَرُ، فَفَتَحْتُ لَهُ وَبَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ، ثُمَّ اسْتَفْتَحَ رَجُلٌ آخَرُ، وَكَانَ مُتَّكِئًا فَجَلَسَ فَقَالَ " افْتَحْ {لَهُ} وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ، عَلَى بَلْوَى تُصِيبُهُ أَوْ تَكُونُ ". فَذَهَبْتُ فَإِذَا عُثْمَانُ، فَفَتَحْتُ لَهُ، وَبَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ، فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي قَالَ. قَالَ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ.
(Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu) rivoyat qilishicha,) u Paygʻambar ﷺ bilan Madina bogʻlaridan birida edi, Paygʻambar ﷺning qoʻllarida esa bir choʻp boʻlib, u bilan suv va loy orasiga urib (turardilar). Bir kishi (eshikni) ochishni soʻrab keldi. Paygʻambar ﷺ: «Unga (eshikni) och va unga jannat (xushxabari) bilan bashorat ber» dedilar. Men borsam, mana, (u) Abu Bakr (ekan); men unga (eshikni) ochdim va unga jannat bilan bashorat berdim. Soʻng boshqa bir kishi (eshikni) ochishni soʻradi; (u zot:) «Unga och va unga jannat bilan bashorat ber» dedilar. Mana, (u) Umar (ekan); men unga ochdim va unga jannat bilan bashorat berdim. Soʻng boshqa bir kishi (eshikni) ochishni soʻradi — (u zot) suyangan holda edilar, (oʻtirib) qaddilarini rostladilar — va: «Unga och va unga — oʻziga yetadigan (yoki yuz beradigan) bir balo-musibat ustida — jannat bilan bashorat ber» dedilar. Men borsam, mana, (u) Usmon (ekan); men unga ochdim va unga jannat bilan bashorat berdim hamda unga (u zot) aytgan (gap)ni xabar berdim. U: «Allohu-l-mustaʼon (yordam soʻraladigan Zot — Allohdir)» dedi.(Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу) ривоят қилишича,) у Пайғамбар ﷺ билан Мадина боғларидан бирида эди, Пайғамбар ﷺнинг қўлларида эса бир чўп бўлиб, у билан сув ва лой орасига уриб (турардилар). Бир киши (эшикни) очишни сўраб келди. Пайғамбар ﷺ: «Унга (эшикни) оч ва унга жаннат (хушхабари) билан башорат бер» дедилар. Мен борсам, мана, (у) Абу Бакр (экан); мен унга (эшикни) очдим ва унга жаннат билан башорат бердим. Сўнг бошқа бир киши (эшикни) очишни сўради; (у зот:) «Унга оч ва унга жаннат билан башорат бер» дедилар. Мана, (у) Умар (экан); мен унга очдим ва унга жаннат билан башорат бердим. Сўнг бошқа бир киши (эшикни) очишни сўради — (у зот) суянган ҳолда эдилар, (ўтириб) қаддиларини ростладилар — ва: «Унга оч ва унга — ўзига етадиган (ёки юз берадиган) бир бало-мусибат устида — жаннат билан башорат бер» дедилар. Мен борсам, мана, (у) Усмон (экан); мен унга очдим ва унга жаннат билан башорат бердим ҳамда унга (у зот) айтган (гап)ни хабар бердим. У: «Аллоҳу-л-мустаъон (ёрдам сўраладиган Зот — Аллоҳдир)» деди.