حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَخْبَرَنَا رَوْحٌ، وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ تَفَلَّتَ عَلَىَّ الْبَارِحَةَ ـ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا ـ لِيَقْطَعَ عَلَىَّ الصَّلاَةَ، فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبِطَهُ إِلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ، حَتَّى تُصْبِحُوا وَتَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ، فَذَكَرْتُ قَوْلَ أَخِي سُلَيْمَانَ رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ". قَالَ رَوْحٌ فَرَدَّهُ خَاسِئًا.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kechasi jinlardan katta bir ifrit (dev) menga kelib, namozimni buzmoqchi boʻldi (yoki shunga oʻxshash narsa dedilar), lekin Alloh meni unga gʻolib qildi. Men uni masjid ustunlaridan biriga bogʻlab qoʻymoqchi edim — ertalab hammangiz uni koʻrsin deb; lekin birodarim Sulaymonning (Qurʼonda zikr qilingan): ‹Robbim, meni magʻfirat qil va menga oʻzimdan keyin hech kimga (nasib) boʻlmaydigan mulk ato et› (Sod, 35) — degan soʻzini esladim», — dedilar. (Roviy Ravh: «U (dev) xor boʻlgan holda haydab yuborildi», — dedi.)Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Кечаси жинлардан катта бир ифрит (дев) менга келиб, намозимни бузмоқчи бўлди (ёки шунга ўхшаш нарса дедилар), лекин Аллоҳ мени унга ғолиб қилди. Мен уни масжид устунларидан бирига боғлаб қўймоқчи эдим — эрталаб ҳаммангиз уни кўрсин деб; лекин биродарим Сулаймоннинг (Қуръонда зикр қилинган): ‹Роббим, мени мағфират қил ва менга ўзимдан кейин ҳеч кимга (насиб) бўлмайдиган мулк ато эт› (Сод, 35) — деган сўзини эсладим», — дедилар. (Ровий Равҳ: «У (дев) хор бўлган ҳолда ҳайдаб юборилди», — деди.)