حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ تَفَلَّتَ الْبَارِحَةَ لِيَقْطَعَ عَلَىَّ صَلاَتِي، فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ، فَأَخَذْتُهُ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبُطَهُ عَلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ حَتَّى تَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ فَذَكَرْتُ دَعْوَةَ أَخِي سُلَيْمَانَ رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي. فَرَدَدْتُهُ خَاسِئًا ". عِفْرِيتٌ مُتَمَرِّدٌ مِنْ إِنْسٍ أَوْ جَانٍّ، مِثْلُ زِبْنِيَةٍ جَمَاعَتُهَا الزَّبَانِيَةُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kecha jinlardan kuchli bir shayton — namozimni buzish uchun — birdan oldimga keldi, lekin Alloh menga uni yengish (imkonini) berdi; bas, men uni ushladim va — sizlarning hammangiz uni koʻrishingiz uchun — uni masjid ustunlaridan biriga bogʻlamoqchi boʻldim; lekin men birodarim Sulaymonning duosini esladim: ‹Va menga — mendan keyin hech kimga (loyiq) boʻlmaydigan bir saltanat ato et› (Sod, 35); shu sabab men uni — laʼnatlangan holda — qoʻyib yubordim», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Кеча жинлардан кучли бир шайтон — намозимни бузиш учун — бирдан олдимга келди, лекин Аллоҳ менга уни енгиш (имконини) берди; бас, мен уни ушладим ва — сизларнинг ҳаммангиз уни кўришингиз учун — уни масжид устунларидан бирига боғламоқчи бўлдим; лекин мен биродарим Сулаймоннинг дуосини эсладим: ‹Ва менга — мендан кейин ҳеч кимга (лойиқ) бўлмайдиган бир салтанат ато эт› (Сод, 35); шу сабаб мен уни — лаънатланган ҳолда — қўйиб юбордим», — деди.