وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ تَفَلَّتَ الْبَارِحَةَ لِيَقْطَعَ عَلَيَّ صَلَاتِي فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ فَأَخَذْتُهُ فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبِطَهُ عَلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ حَتَّى تَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ فَذَكَرْتُ دَعْوَةَ أَخِي سُلَيْمَانَ: (رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي) فَرَدَدْتُهُ خَاسِئًا "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kecha jinlardan kuchli bir shayton — namozimni buzish uchun — birdan oldimga keldi, lekin Alloh menga uni yengish (imkonini) berdi; bas, men uni ushladim va — sizlarning hammangiz uni koʻrishingiz uchun — uni masjid ustunlaridan biriga bogʻlamoqchi boʻldim; lekin men birodarim Sulaymonning duosini esladim: ‹Va menga — mendan keyin hech kimga (loyiq) boʻlmaydigan bir saltanat ato et› (Sod, 35); shu sabab men uni — laʼnatlangan holda — qoʻyib yubordim», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Кеча жинлардан кучли бир шайтон — намозимни бузиш учун — бирдан олдимга келди, лекин Аллоҳ менга уни енгиш (имконини) берди; бас, мен уни ушладим ва — сизларнинг ҳаммангиз уни кўришингиз учун — уни масжид устунларидан бирига боғламоқчи бўлдим; лекин мен биродарим Сулаймоннинг дуосини эсладим: ‹Ва менга — мендан кейин ҳеч кимга (лойиқ) бўлмайдиган бир салтанат ато эт› (Сод, 35); шу сабаб мен уни — лаънатланган ҳолда — қўйиб юбордим», — деди.