حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَنْبَأَنِي سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ قَالَ " إِنَّ أَحَدَكُمْ يُجْمَعُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا، ثُمَّ عَلَقَةً مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكًا فَيُؤْمَرُ بِأَرْبَعٍ بِرِزْقِهِ، وَأَجَلِهِ، وَشَقِيٌّ، أَوْ سَعِيدٌ، فَوَاللَّهِ إِنَّ أَحَدَكُمْ ـ أَوِ الرَّجُلَ ـ يَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ، حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا غَيْرُ بَاعٍ أَوْ ذِرَاعٍ، فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ، فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، فَيَدْخُلُهَا، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا غَيْرُ ذِرَاعٍ أَوْ ذِرَاعَيْنِ، فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ، فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ، فَيَدْخُلُهَا ". قَالَ آدَمُ إِلاَّ ذِرَاعٌ.
(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi:) Bizga Rasululloh ﷺ — u zot sodiq va (Alloh tomonidan) tasdiqlangan zot — (shunday) rivoyat qildilar: «Albatta biringizning (yaratilishi) onasining qornida qirq kun (nutfa holida) jamlanadi; soʻng shuncha (qirq kun) alaqa (ivigan qon) boʻladi; soʻng shuncha (qirq kun) muzgʻa (chaynalgan goʻsht boʻlagi) boʻladi; soʻng Alloh bir farishta yuboradi va unga toʻrt (narsa) — rizqi, ajali, baxtsiz yoki baxtli (boʻlishi) — (yozish) buyuriladi. Soʻng unga ruh puflanadi. Allohga qasamki, biringiz — yoki (oʻsha) kishi — doʻzax ahlining amalini qiladi — toki u bilan doʻzax orasida bir quloch yoki bir tirsakdan boshqa (masofa) qolmaydi; shunda (Alloh) yozgani (taqdir) undan oʻzib ketadi-yu, u jannat ahlining amalini qilib, unga (jannatga) kiradi. Va albatta (oʻsha) kishi jannat ahlining amalini qiladi — toki u bilan jannat orasida bir tirsak yoki ikki tirsakdan boshqa (masofa) qolmaydi; shunda (Alloh) yozgani undan oʻzib ketadi-yu, u doʻzax ahlining amalini qilib, unga (doʻzaxga) kiradi», dedilar. (Odam (roviy) ‹bir tirsakdan boshqa› dedi.)(Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу) айтди:) Бизга Расулуллоҳ ﷺ — у зот содиқ ва (Аллоҳ томонидан) тасдиқланган зот — (шундай) ривоят қилдилар: «Албатта бирингизнинг (яратилиши) онасининг қорнида қирқ кун (нутфа ҳолида) жамланади; сўнг шунча (қирқ кун) алақа (ивиган қон) бўлади; сўнг шунча (қирқ кун) музға (чайналган гўшт бўлаги) бўлади; сўнг Аллоҳ бир фаришта юборади ва унга тўрт (нарса) — ризқи, ажали, бахциз ёки бахтли (бўлиши) — (ёзиш) буюрилади. Сўнг унга руҳ пуфланади. Аллоҳга қасамки, бирингиз — ёки (ўша) киши — дўзах аҳлининг амалини қилади — токи у билан дўзах орасида бир қулоч ёки бир тирсакдан бошқа (масофа) қолмайди; шунда (Аллоҳ) ёзгани (тақдир) ундан ўзиб кетади-ю, у жаннат аҳлининг амалини қилиб, унга (жаннатга) киради. Ва албатта (ўша) киши жаннат аҳлининг амалини қилади — токи у билан жаннат орасида бир тирсак ёки икки тирсакдан бошқа (масофа) қолмайди; шунда (Аллоҳ) ёзгани ундан ўзиб кетади-ю, у дўзах аҳлининг амалини қилиб, унга (дўзахга) киради», дедилар. (Одам (ровий) ‹бир тирсакдан бошқа› деди.)