حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا شَقِيقٌ، سَمِعْتُ حُذَيْفَةَ، يَقُولُ بَيْنَا نَحْنُ جُلُوسٌ عِنْدَ عُمَرَ قَالَ أَيُّكُمْ يَحْفَظُ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْفِتْنَةِ. قَالَ " فِتْنَةُ الرَّجُلِ فِي أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَوَلَدِهِ وَجَارِهِ، تُكَفِّرُهَا الصَّلاَةُ وَالصَّدَقَةُ وَالأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْىُ عَنِ الْمُنْكَرِ ". قَالَ لَيْسَ عَنْ هَذَا أَسْأَلُكَ، وَلَكِنِ الَّتِي تَمُوجُ كَمَوْجِ الْبَحْرِ. قَالَ لَيْسَ عَلَيْكَ مِنْهَا بَأْسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، إِنَّ بَيْنَكَ وَبَيْنَهَا بَابًا مُغْلَقًا. قَالَ عُمَرُ أَيُكْسَرُ الْبَابُ أَمْ يُفْتَحُ قَالَ بَلْ يُكْسَرُ. قَالَ عُمَرُ إِذًا لاَ يُغْلَقَ أَبَدًا. قُلْتُ أَجَلْ. قُلْنَا لِحُذَيْفَةَ أَكَانَ عُمَرُ يَعْلَمُ الْبَابَ قَالَ نَعَمْ كَمَا أَعْلَمُ أَنَّ دُونَ غَدٍ لَيْلَةً، وَذَلِكَ أَنِّي حَدَّثْتُهُ حَدِيثًا لَيْسَ بِالأَغَالِيطِ. فَهِبْنَا أَنْ نَسْأَلَهُ مَنِ الْبَابُ فَأَمَرْنَا مَسْرُوقًا فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَنِ الْبَابُ قَالَ عُمَرُ.
(Shaqiq aytdi: Men Huzayfa (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim:) Biz Umarning huzurida oʻtirgan edik, u: «Qaysingiz Paygʻambar ﷺning fitna haqidagi soʻzlarini yodida saqlaydi?» dedi. (Huzayfa): «U zot: ‹Kishining oʻz ahli (oilasi), moli, bolasi va qoʻshnisi (sababli boʻladigan) fitnasini — namoz, sadaqa, amri maʼruf (yaxshilikka buyurish) va nahyi munkar (yomonlikdan qaytarish) (gunoh sifatida) yuvib (kafforat qilib) yuboradi›, dedilar», dedi. (Umar): «Men sendan bu haqda soʻramayapman, balki dengiz toʻlqinidek toʻlqinlanadigan (fitna) haqida (soʻrayapman)», dedi. (Huzayfa): «Undan senga zarar yoʻq, yo Amiral-moʻminin; albatta sen bilan uning orasida bir yopiq eshik bor», dedi. Umar: «U eshik sindiriladimi yoki ochiladimi?» dedi. (Huzayfa): «Yoʻq, balki sindiriladi», dedi. Umar: «Unday boʻlsa, u hech qachon yopilmaydi (ekan)-da», dedi. Men: «Ha», dedim. Biz Huzayfaga: «Umar oʻsha eshik (kimligi)ni bilarmidi?» dedik. U: «Ha — xuddi men ertangi kundan oldin (albatta) bir kecha borligini bilganimdek (aniq bilardi); chunki men unga xato (yolgʻon)lardan boʻlmagan bir hadis aytib bergan edim», dedi. Biz undan: ‹U eshik kim?› deb soʻrashga hayiqdik (qoʻrqdik); bas, biz Masruqqa buyurdik, u undan soʻradi: «U eshik kim?» dedi. (Huzayfa): «(U eshik) — Umar», dedi.(Шақиқ айтди: Мен Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим:) Биз Умарнинг ҳузурида ўтирган эдик, у: «Қайсингиз Пайғамбар ﷺнинг фитна ҳақидаги сўзларини ёдида сақлайди?» деди. (Ҳузайфа): «У зот: ‹Кишининг ўз аҳли (оиласи), моли, боласи ва қўшниси (сабабли бўладиган) фитнасини — намоз, садақа, амри маъруф (яхшиликка буюриш) ва наҳйи мункар (ёмонликдан қайтариш) (гуноҳ сифатида) ювиб (каффорат қилиб) юборади›, дедилар», деди. (Умар): «Мен сендан бу ҳақда сўрамаяпман, балки денгиз тўлқинидек тўлқинланадиган (фитна) ҳақида (сўраяпман)», деди. (Ҳузайфа): «Ундан сенга зарар йўқ, ё Амирал-мўминин; албатта сен билан унинг орасида бир ёпиқ эшик бор», деди. Умар: «У эшик синдириладими ёки очиладими?» деди. (Ҳузайфа): «Йўқ, балки синдирилади», деди. Умар: «Ундай бўлса, у ҳеч қачон ёпилмайди (экан)-да», деди. Мен: «Ҳа», дедим. Биз Ҳузайфага: «Умар ўша эшик (кимлиги)ни билармиди?» дедик. У: «Ҳа — худди мен эртанги кундан олдин (албатта) бир кеча борлигини билганимдек (аниқ биларди); чунки мен унга хато (ёлғон)лардан бўлмаган бир ҳадис айтиб берган эдим», деди. Биз ундан: ‹У эшик ким?› деб сўрашга ҳайиқдик (қўрқдик); бас, биз Масруққа буюрдик, у ундан сўради: «У эшик ким?» деди. (Ҳузайфа): «(У эшик) — Умар», деди.