حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ " إِنَّمَا بَقَاؤُكُمْ فِيمَا سَلَفَ قَبْلَكُمْ مِنَ الأُمَمِ، كَمَا بَيْنَ صَلاَةِ الْعَصْرِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ، أُعْطِيَ أَهْلُ التَّوْرَاةِ التَّوْرَاةَ، فَعَمِلُوا بِهَا حَتَّى انْتَصَفَ النَّهَارُ، ثُمَّ عَجَزُوا، فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُعْطِيَ أَهْلُ الإِنْجِيلِ الإِنْجِيلَ، فَعَمِلُوا بِهِ حَتَّى صَلاَةِ الْعَصْرِ، ثُمَّ عَجَزُوا، فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُعْطِيتُمُ الْقُرْآنَ فَعَمِلْتُمْ بِهِ حَتَّى غُرُوبِ الشَّمْسِ، فَأُعْطِيتُمْ قِيرَاطَيْنِ قِيرَاطَيْنِ، قَالَ أَهْلُ التَّوْرَاةِ رَبَّنَا هَؤُلاَءِ أَقَلُّ عَمَلاً وَأَكْثَرُ أَجْرًا. قَالَ هَلْ ظَلَمْتُكُمْ مِنْ أَجْرِكُمْ مِنْ شَىْءٍ قَالُوا لاَ. فَقَالَ فَذَلِكَ فَضْلِي أُوتِيهِ مَنْ أَشَاءُ ".
(Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺning — U zot minbar ustida turgan holda — (shunday) deganlarini eshitdim:) «Albatta, sizlarning (umringiz) boqiyligi (qolgani) — sizdan oldin oʻtgan ummatlarga nisbatan — xuddi asr namozidan quyosh botguncha boʻlgan (vaqt) kabidir. Tavrot ahliga Tavrot berildi; ular u bilan amal qildilar — toki kunduz yarimlaguncha; soʻng ojiz qoldilar; bas, ularga bir qiyrotdan (qiyrot) berildi. Soʻng Injil ahliga Injil berildi; ular u bilan amal qildilar — toki asr namozigacha; soʻng ojiz qoldilar; bas, ularga bir qiyrotdan berildi. Soʻng sizlarga Qurʼon berildi; sizlar u bilan amal qildingiz — toki quyosh botguncha; bas, sizlarga ikki qiyrotdan berildi. Tavrot ahli: ‹Robbimiz, mana bular (musulmonlar) — amali kamroq, ajri koʻproq?!› dedi. (Alloh): ‹Men sizlarga ajringizdan biror narsani zulm qildimmi (kamaytirdimmi)?› dedi. Ular: ‹Yoʻq›, dedilar. Bas, (Alloh): ‹Mana shu — Mening fazlim; uni istagan kishimga beraman›, dedi», dedilar.(Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг — У зот минбар устида турган ҳолда — (шундай) деганларини эшитдим:) «Албатта, сизларнинг (умрингиз) боқийлиги (қолгани) — сиздан олдин ўтган умматларга нисбатан — худди аср намозидан қуёш ботгунча бўлган (вақт) кабидир. Таврот аҳлига Таврот берилди; улар у билан амал қилдилар — токи кундуз яримлагунча; сўнг ожиз қолдилар; бас, уларга бир қийротдан (қийрот) берилди. Сўнг Инжил аҳлига Инжил берилди; улар у билан амал қилдилар — токи аср намозигача; сўнг ожиз қолдилар; бас, уларга бир қийротдан берилди. Сўнг сизларга Қуръон берилди; сизлар у билан амал қилдингиз — токи қуёш ботгунча; бас, сизларга икки қийротдан берилди. Таврот аҳли: ‹Роббимиз, мана булар (мусулмонлар) — амали камроқ, ажри кўпроқ?!› деди. (Аллоҳ): ‹Мен сизларга ажрингиздан бирор нарсани зулм қилдимми (камайтирдимми)?› деди. Улар: ‹Йўқ›, дедилар. Бас, (Аллоҳ): ‹Мана шу — Менинг фазлим; уни истаган кишимга бераман›, деди», дедилар.