حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّمَا بَقَاؤُكُمْ فِيمَنْ سَلَفَ مِنَ الأُمَمِ كَمَا بَيْنَ صَلاَةِ الْعَصْرِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ، أُوتِيَ أَهْلُ التَّوْرَاةِ التَّوْرَاةَ فَعَمِلُوا بِهَا حَتَّى انْتَصَفَ النَّهَارُ، ثُمَّ عَجَزُوا فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُوتِيَ أَهْلُ الإِنْجِيلِ الإِنْجِيلَ فَعَمِلُوا بِهِ حَتَّى صُلِّيَتِ الْعَصْرُ، ثُمَّ عَجَزُوا فَأُعْطُوا قِيرَاطًا قِيرَاطًا، ثُمَّ أُوتِيتُمُ الْقُرْآنَ فَعَمِلْتُمْ بِهِ حَتَّى غَرَبَتِ الشَّمْسُ، فَأُعْطِيتُمْ قِيرَاطَيْنِ قِيرَاطَيْنِ، فَقَالَ أَهْلُ الْكِتَابِ هَؤُلاَءِ أَقَلُّ مِنَّا عَمَلاً وَأَكْثَرُ أَجْرًا. قَالَ اللَّهُ هَلْ ظَلَمْتُكُمْ مِنْ حَقِّكُمْ شَيْئًا قَالُوا لاَ. قَالَ فَهْوَ فَضْلِي أُوتِيهِ مَنْ أَشَاءُ ".
(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) (rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ: «Albatta, sizlarning (umringiz) boqiyligi — oʻtgan ummatlarga nisbatan — xuddi asr namozidan quyosh botguncha (boʻlgan vaqt) kabidir. Tavrot ahliga Tavrot berildi; ular u bilan amal qildilar — toki kunduz yarimlaguncha; soʻng ojiz qoldilar; bas, ularga bir qiyrotdan berildi. Soʻng Injil ahliga Injil berildi; ular u bilan amal qildilar — toki asr (namozi) oʻqilguncha; soʻng ojiz qoldilar; bas, ularga bir qiyrotdan berildi. Soʻng sizlarga Qurʼon berildi; sizlar u bilan amal qildingiz — toki quyosh botguncha; bas, sizlarga ikki qiyrotdan berildi. Shunda ahli kitob: ‹Mana bular — bizdan amali kamroq, ajri koʻproq?!› dedi. (Alloh): ‹Men sizlarga haqqingizdan biror narsani zulm qildimmi?› dedi. Ular: ‹Yoʻq›, dedilar. (Alloh): ‹Bas, u — Mening fazlim; uni istagan kishimga beraman›, dedi», dedilar.)(Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) (ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, сизларнинг (умрингиз) боқийлиги — ўтган умматларга нисбатан — худди аср намозидан қуёш ботгунча (бўлган вақт) кабидир. Таврот аҳлига Таврот берилди; улар у билан амал қилдилар — токи кундуз яримлагунча; сўнг ожиз қолдилар; бас, уларга бир қийротдан берилди. Сўнг Инжил аҳлига Инжил берилди; улар у билан амал қилдилар — токи аср (намози) ўқилгунча; сўнг ожиз қолдилар; бас, уларга бир қийротдан берилди. Сўнг сизларга Қуръон берилди; сизлар у билан амал қилдингиз — токи қуёш ботгунча; бас, сизларга икки қийротдан берилди. Шунда аҳли китоб: ‹Мана булар — биздан амали камроқ, ажри кўпроқ?!› деди. (Аллоҳ): ‹Мен сизларга ҳаққингиздан бирор нарсани зулм қилдимми?› деди. Улар: ‹Йўқ›, дедилар. (Аллоҳ): ‹Бас, у — Менинг фазлим; уни истаган кишимга бераман›, деди», дедилар.)