حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَى أَعْرَابِيٍّ يَعُودُهُ فَقَالَ " لاَ بَأْسَ عَلَيْكَ طَهُورٌ، إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". قَالَ قَالَ الأَعْرَابِيُّ طَهُورٌ، بَلْ هِيَ حُمَّى تَفُورُ عَلَى شَيْخٍ كَبِيرٍ، تُزِيرُهُ الْقُبُورَ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَنَعَمْ إِذًا ".
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) (rivoyat qildiki,)) Rasululloh ﷺ bir aʼrobiyning oldiga — uni koʻrgani (yoʻqlagani) — kirdilar-da: «Zarari yoʻq, (bu kasallik) — inshaalloh, (gunohlardan) poklovchidir», dedilar. (Ibn Abbos) aytdi: Aʼrobiy: «Poklovchi (deysizmi)?! Yoʻq, balki u — keksa chol ustida qaynayotgan, uni qabrlarga ziyoratchi qiladigan (oʻlimga olib boradigan) bir isitma», dedi. Paygʻambar ﷺ: «Unda — ha (shunday boʻlsin)!» dedilar.(Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) (ривоят қилдики,)) Расулуллоҳ ﷺ бир аъробийнинг олдига — уни кўргани (йўқлагани) — кирдилар-да: «Зарари йўқ, (бу касаллик) — иншааллоҳ, (гуноҳлардан) покловчидир», дедилар. (Ибн Аббос) айтди: Аъробий: «Покловчи (дейсизми)?! Йўқ, балки у — кекса чол устида қайнаётган, уни қабрларга зиёратчи қиладиган (ўлимга олиб борадиган) бир иситма», деди. Пайғамбар ﷺ: «Унда — ҳа (шундай бўлсин)!» дедилар.