حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نُصَيْرٍ , نا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ , نا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَارِثِ الْحَرَّانِيُّ , نا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ , عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ , عَنِ الْحَسَنِ بْنِ دِينَارٍ , عَنْ قَتَادَةَ , عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ ، عَنْ أَبِيهِ , قَالَ : " كُنَّا نُصَلِّي خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَجَاءَ رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَتَرَدَّى فِي حُفْرَةٍ كَانَتْ فِي الْمَسْجِدِ , فَضَحِكَ نَاسٌ مِنْ خَلْفِهِ , فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ ضَحِكَ أَنْ يُعِيدَ الْوُضُوءَ وَالصَّلاةَ " . الْحَسَنُ بْنُ دِينَارٍ مَتْرُوكُ الْحَدِيثِ . وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثُ أَيْضًا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ الْبَصْرِيُّ وَهُوَ مَتْرُوكُ الْحَدِيثِ عَنْ سَلامِ بْنِ أَبِي مُطِيعٍ , عَنْ قَتَادَةَ , عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ , وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
Abul Malih otasidan rivoyat qildi. U aytdi: Biz Rasululloh ﷺning ortlarida namoz oʻqir edik. Shunda koʻzi ojiz bir kishi kelib, masjiddagi chuqurga qulab tushdi va uning ortidagi odamlar kulib yuborishdi. Rasululloh ﷺ kulgan kishiga tahoratni ham, namozni ham qaytadan qilishni buyurdilar. Hasan ibn Dinor matrukul-hadisdir. Bu hadisni yana Abdurahmon ibn Amr ibn Jabala al-Basriy — u ham matrukul-hadisdir — Salom ibn Abu Mutiʼdan, u Qatodadan, u Abul Oliya va Anas ibn Molikdan rivoyat qilgan.Абул Малиҳ отасидан ривоят қилди. У айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида намоз ўқир эдик. Шунда кўзи ожиз бир киши келиб, масжиддаги чуқурга қулаб тушди ва унинг ортидаги одамлар кулиб юборишди. Расулуллоҳ ﷺ кулган кишига таҳоратни ҳам, намозни ҳам қайтадан қилишни буюрдилар. Ҳасан ибн Динор матрукул-ҳадисдир. Бу ҳадисни яна Абдураҳмон ибн Амр ибн Жабала ал-Басрий — у ҳам матрукул-ҳадисдир — Салом ибн Абу Мутиъдан, у Қатодадан, у Абул Олия ва Анас ибн Моликдан ривоят қилган.