حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، ثنا يُونُسُ , ثنا ابْنُ وَهْبٍ , أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ , عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِي مِرْوَاحٍ . ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ , ثنا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ , ثنا ابْنُ وَهْبٍ , أَخْبَرَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ , وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ , عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ ، عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِي مِرْوَاحٍ , عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَمْرٍو الأَسْلَمِيِّ , أَنَّهُ قَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنِّي أَجِدُ بِي قُوَّةً عَلَى الصِّيَامِ فِي السَّفَرِ , فَهَلْ عَلَيَّ جُنَاحٌ ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " هِيَ رُخْصَةٌ مِنَ اللَّهِ , فَمَنْ أَخَذَ بِهَا فَحَسَنٌ , وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَصُومَ فَلا جُنَاحَ عَلَيْهِ " . هَذَا إِسْنَادٌ صَحِيحٌ . وَخَالَفَهُ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ . رَوَاهُ عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ حَمْزَةَ بْنَ عَمْرٍو سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . وَيُحْتَمَلُ أَنْ يَكُونَ الْقَوْلانِ صَحِيحَيْنِ . وَاللَّهُ أَعْلَمُ
Hamza ibn Amr al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Yo Rasululloh! Men safarda roʻza tutishga oʻzimda kuch sezaman, menga gunoh boʻladimi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bu Allohdan boʻlgan ruxsatdir. Kim uni qabul qilsa, yaxshidir; kim roʻza tutishni xohlasa, unga gunoh yoʻq», dedilar. Bu isnod sahihdir. Hishom ibn Urva unga muxolif boʻlib, buni otasidan, Oishadan — Hamza ibn Amr Nabiy ﷺ dan soʻragani haqida rivoyat qilgan. Ikkala soʻz ham sahih boʻlishi mumkin. Vallohu aʼlam.Ҳамза ибн Амр ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Ё Расулуллоҳ! Мен сафарда рўза тутишга ўзимда куч сезаман, менга гуноҳ бўладими?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бу Аллоҳдан бўлган рухсатдир. Ким уни қабул қилса, яхшидир; ким рўза тутишни хоҳласа, унга гуноҳ йўқ», дедилар. Бу иснод саҳиҳдир. Ҳишом ибн Урва унга мухолиф бўлиб, буни отасидан, Оишадан — Ҳамза ибн Амр Набий ﷺ дан сўрагани ҳақида ривоят қилган. Иккала сўз ҳам саҳиҳ бўлиши мумкин. Валлоҳу аълам.