نا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى , وَأَبُو الأَزْهَرِ , قَالا : نا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ , نا أَبِي , عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ , عَنِ ابْنِ شِهَابٍ , حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ , أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ , يَقُولُ : وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ النَّحْرِ عَلَى رَاحِلَتِهِ , فَطَفِقَ نَاسٌ يَسْأَلُونَهُ , فَيَقُولُ الْقَائِلُ مِنْهُمْ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنِّي لَمْ أَكُنْ أَشْعُرُ أَنَّ الرَّمْيَ قَبْلَ النَّحْرِ , فَنَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " ارْمِ وَلا حَرَجَ " , وَطَفِقَ آخَرُ يَقُولُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنِّي لَمْ أَشْعُرْ أَنَّ النَّحْرَ قَبْلَ الْحَلْقِ فَحَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَنْحَرَ , فَيَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " انْحَرْ وَلا حَرَجَ " , قَالَ : فَمَا سَمِعْتُهُ يَوْمَئِذٍ يُسْأَلُ عَنْ أَمْرٍ مِمَّا يَنْسَى الْمَرْءُ أَوْ يَجْهَلُ مِنْ تَقْدِيمِ الأُمُورِ بَعْضِهَا قَبْلَ بَعْضٍ وَأَشْبَاهِهَا , إِلا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " افْعَلْهُ وَلا حَرَجَ " . حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى , نا ابْنُ وَهْبٍ , أَنَّ مَالِكًا أَخْبَرَهُ , عَنِ ابْنِ شِهَابٍ , بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ
Iso ibn Talha ibn Ubaydulloh Abdulloh ibn Amr ibnul-Osning shunday deyayotganini eshitdi: Rasululloh ﷺ nahr kunida ulovlari ustida toʻxtadilar, odamlar u zotdan soʻray boshladilar. Ulardan biri: «Yo Rasululloh, men tosh otish qurbonlik soʻyishdan oldin ekanini bilmagan edim, shu sababli tosh otishdan oldin soʻyib qoʻydim», dedi. Rasululloh ﷺ: «Tosh ot, zarari yoʻq», dedilar. Yana boshqasi: «Yo Rasululloh, men qurbonlik soʻyish soch oldirishdan oldin ekanini bilmagan edim, shu sababli soʻyishdan oldin sochimni oldirib qoʻydim», dedi. Rasululloh ﷺ: «Soʻy, zarari yoʻq», dedilar. U (Abdulloh) dedi: Oʻsha kuni kishi unutadigan yoki bilmaydigan, baʼzi ishlarni boshqasidan oldin qilish va shunga oʻxshash biror ish haqida u zotdan soʻralganini eshitmadimki, Rasululloh ﷺ: «Qilaver, zarari yoʻq», demagan boʻlsalar. Abu Bakr an-Naysoburiy bizga Yunus ibn Abdulaʼlodan, u Ibn Vahbdan, unga Molik xabar berib, u Ibn Shihobdan oʻsha sanad bilan shunga oʻxshash rivoyat qildi.Исо ибн Талҳа ибн Убайдуллоҳ Абдуллоҳ ибн Амр ибнул-Оснинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллоҳ ﷺ наҳр кунида уловлари устида тўхтадилар, одамлар у зотдан сўрай бошладилар. Улардан бири: «Ё Расулуллоҳ, мен тош отиш қурбонлик сўйишдан олдин эканини билмаган эдим, шу сабабли тош отишдан олдин сўйиб қўйдим», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Тош от, зарари йўқ», дедилар. Яна бошқаси: «Ё Расулуллоҳ, мен қурбонлик сўйиш соч олдиришдан олдин эканини билмаган эдим, шу сабабли сўйишдан олдин сочимни олдириб қўйдим», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сўй, зарари йўқ», дедилар. У (Абдуллоҳ) деди: Ўша куни киши унутадиган ёки билмайдиган, баъзи ишларни бошқасидан олдин қилиш ва шунга ўхшаш бирор иш ҳақида у зотдан сўралганини эшитмадимки, Расулуллоҳ ﷺ: «Қилавер, зарари йўқ», демаган бўлсалар. Абу Бакр ан-Найсобурий бизга Юнус ибн Абдулаълодан, у Ибн Ваҳбдан, унга Молик хабар бериб, у Ибн Шиҳобдан ўша санад билан шунга ўхшаш ривоят қилди.