نا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى , وَأَبُو الأَزْهَرِ , وَأَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورٍ , قَالُوا : نا عَبْدُ الرَّزَّاقِ , أنا مَعْمَرٌ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ , عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو , قَالَ : رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِنًى وَهُوَ عَلَى نَاقَتِهِ فَجَاءَهُ رَجُلٌ , فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنِّي كُنْتُ أَظُنُّ الْحَلْقَ قَبْلَ النَّحْرِ , فَحَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَنْحَرَ , قَالَ : " انْحَرْ وَلا حَرَجَ " , قَالَ : وَجَاءَهُ آخَرُ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنِّي كُنْتُ أَظُنُّ الْحَلْقَ قَبْلَ الرَّمْيِ فَحَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ , قَالَ : " ارْمِ وَلا حَرَجَ " , قَالَ : فَمَا سُئِلَ يَوْمَئِذٍ عَنْ شَيْءٍ قَدَّمَهُ رَجُلٌ وَلا أَخَّرَهُ , إِلا قَالَ : " افْعَلْ وَلا حَرَجَ " . كَذَا قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ , عَنْ مَعْمَرٍ : حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ , وَتَابَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ فِي حَدِيثِهِ : أَفَضْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ , وَلَمْ يُتَابَعْ عَلَيْهِ , وَأَرَاهُ وَهَمَ فِيهِ . وَاللَّهُ أَعْلَمُ
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ni Minoda, tuyalari ustida koʻrdim. Shunda u zotning oldilariga bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, men soch oldirish soʻyishdan oldin deb oʻylardim, shu sababli soʻyishdan oldin sochimni oldirdim», dedi. U zot: «Soʻy, zarari yoʻq», dedilar. U (Abdulloh) dedi: Yana boshqasi kelib: «Yo Rasululloh, men soch oldirish tosh otishdan oldin deb oʻylardim, shu sababli tosh otishdan oldin sochimni oldirdim», dedi. U zot: «Tosh ot, zarari yoʻq», dedilar. U dedi: Oʻsha kuni bir kishi biror narsani oldin yoki keyin qilgani haqida u zotdan soʻralmadiki, u zot: «Qilaver, zarari yoʻq», demagan boʻlsalar. Abdurrazzoq Maʼmardan shunday: «Tosh otishdan oldin sochimni oldirdim», deb aytdi. Unga Muhammad ibn Abu Hafsa oʻz hadisida: «Tosh otishdan oldin ifoza (tavofini) qildim», deb mutobaat qildi, ammo bunda unga mutobaat qilinmadi va men uning bunda vahm qilganini oʻylayman. Alloh aʼlam.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни Минода, туялари устида кўрдим. Шунда у зотнинг олдиларига бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен соч олдириш сўйишдан олдин деб ўйлардим, шу сабабли сўйишдан олдин сочимни олдирдим», деди. У зот: «Сўй, зарари йўқ», дедилар. У (Абдуллоҳ) деди: Яна бошқаси келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен соч олдириш тош отишдан олдин деб ўйлардим, шу сабабли тош отишдан олдин сочимни олдирдим», деди. У зот: «Тош от, зарари йўқ», дедилар. У деди: Ўша куни бир киши бирор нарсани олдин ёки кейин қилгани ҳақида у зотдан сўралмадики, у зот: «Қилавер, зарари йўқ», демаган бўлсалар. Абдурраззоқ Маъмардан шундай: «Тош отишдан олдин сочимни олдирдим», деб айтди. Унга Муҳаммад ибн Абу Ҳафса ўз ҳадисида: «Тош отишдан олдин ифоза (тавофини) қилдим», деб мутобаат қилди, аммо бунда унга мутобаат қилинмади ва мен унинг бунда ваҳм қилганини ўйлайман. Аллоҳ аълам.