ثنا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ ، وَأَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورِ بْنِ رَاشِدٍ ، وَعَلِيُّ بْنُ حَرْبٍ ، قَالُوا : نَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ , نَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ , عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ , عَنْ أَبِيهِ , أَنَّ رَجُلا أَتَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو يَسْأَلُهُ عَنْ مَحْرَمٍ وَقَعَ بِامْرَأَةٍ , فَأَشَارَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , فَقَالَ : اذْهَبْ إِلَى ذَلِكَ فَاسْأَلْهُ ، قَالَ شُعَيْبٌ : فَلَمْ يَعْرِفْهُ الرَّجُلُ , فَذَهَبْتُ مَعَهُ , فَسَأَلَ ابْنَ عُمَرَ , فَقَالَ " بَطُلَ حَجُّكَ " , قَالَ : فَقَالَ الرَّجُلُ : " أَفَأَقْعُدُ ؟ " ، قَالَ : " بَلْ تَخْرُجُ مَعَ النَّاسِ وَتَصْنَعُ مَا يَصْنَعُونَ , فَإِذَا أَدْرَكْتَ قَابِلا فَحُجَّ وَاهْدِ " , فَرَجَعَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَأَخْبَرَهُ , ثُمَّ قَالَ لَهُ : " اذْهَبْ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَاسْأَلْهُ " , قَالَ شُعَيْبٌ : " فَذَهَبْتُ مَعَهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَهُ مثل مَا قَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ , فَرَجَعَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَأَخْبَرَهُ بِمَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ " , ثُمَّ قَالَ : " مَا تَقُولُ أَنْتَ ؟ " ، قَالَ : " أَقُولُ مثل مَا قَالا " . ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ النَّقَّاشُ , نَا أَحْمَدُ بْنُ تَمِيمٍ , قَالَ : قُلْتُ لأَبِي عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْبُخَارِيِّ : شُعَيْبٌ وَالِدُ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ ، سَمِعَ مِنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ؟ قَالَ : " نَعَمْ " , قُلْتُ لَهُ : فَعَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ جَدِّهِ يَتَكَلَّمُ النَّاسُ فِيهِ ؟ " ، قَالَ : رَأَيْتُ عَلِيَّ بْنَ الْمَدِينِيِّ ، وَأَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ , وَالْحُمَيْدِيَّ , وَإِسْحَاقَ بْنَ رَاهَوَيْهِ يَحْتَجُّونَ بِهِ , قَالَ : قُلْتُ : فَمَنْ يَتَكَلَّمُ فِيهِ يَقُولُ مَاذَا ؟ قَالَ : يَقُولُونَ : إِنَّ عَمْرَو بْنَ شُعَيْبٍ أَكْثَرَ أَوْ نَحْوَ هَذَا
Amr ibn Shuayb otasidan rivoyat qiladi: Bir kishi Abdulloh ibn Amrning oldiga kelib, ehromdagi holida ayoliga yaqinlik qilgan kishi haqida soʻradi. U Abdulloh ibn Umarga ishora qilib: «Anavining oldiga bor, undan soʻra», dedi. Shuayb dedi: Kishi uni tanimadi, shuning uchun men u bilan birga bordim. U Ibn Umardan soʻradi. U: «Hajjing botil boʻldi», dedi. Kishi: «Endi oʻtirib qolaymi?» dedi. U: «Yoʻq, odamlar bilan birga chiqasan va ular qiladigan narsani qilasan; kelasi yilga yetsang, haj qilasan va hadiy soʻyasan», dedi. U Abdulloh ibn Amrning oldiga qaytib, unga xabar berdi. Soʻng u: «Ibn Abbosning oldiga borib, undan soʻra», dedi. Shuayb dedi: Men u bilan birga bordim, u undan soʻradi, u ham unga Abdulloh ibn Umar aytgan narsaning oʻxshashini aytdi. U Abdulloh ibn Amrning oldiga qaytib, Ibn Abbos aytgan narsani xabar qildi. Soʻng: «Oʻzingiz nima deysiz?» dedi. U: «Men ham ikkovi aytgan narsani aytaman», dedi. Ahmad ibn Tamim dedi: Men Abu Abdulloh Muhammad ibn Ismoil al-Buxoriyga: «Amr ibn Shuaybning otasi Shuayb Abdulloh ibn Amrdan eshitganmi?» dedim. U: «Ha», dedi. Men unga: «Amr ibn Shuaybning otasidan, u bobosidan qilgan rivoyati haqida odamlar gapiradilarmi?» dedim. U: «Men Ali ibn al-Madiniy, Ahmad ibn Hanbal, Humaydiy va Ishoq ibn Rohavayhning u bilan hujjat keltirganlarini koʻrganman», dedi. Men: «Unga eʼtiroz bildiradiganlar nima deydi?» dedim. U: «Ular: ‹Amr ibn Shuayb koʻp rivoyat qilgan› yoki shunga oʻxshash gapni aytadilar», dedi.Амр ибн Шуайб отасидан ривоят қилади: Бир киши Абдуллоҳ ибн Амрнинг олдига келиб, эҳромдаги ҳолида аёлига яқинлик қилган киши ҳақида сўради. У Абдуллоҳ ибн Умарга ишора қилиб: «Анавининг олдига бор, ундан сўра», деди. Шуайб деди: Киши уни танимади, шунинг учун мен у билан бирга бордим. У Ибн Умардан сўради. У: «Ҳажжинг ботил бўлди», деди. Киши: «Энди ўтириб қолайми?» деди. У: «Йўқ, одамлар билан бирга чиқасан ва улар қиладиган нарсани қиласан; келаси йилга етсанг, ҳаж қиласан ва ҳадий сўясан», деди. У Абдуллоҳ ибн Амрнинг олдига қайтиб, унга хабар берди. Сўнг у: «Ибн Аббоснинг олдига бориб, ундан сўра», деди. Шуайб деди: Мен у билан бирга бордим, у ундан сўради, у ҳам унга Абдуллоҳ ибн Умар айтган нарсанинг ўхшашини айтди. У Абдуллоҳ ибн Амрнинг олдига қайтиб, Ибн Аббос айтган нарсани хабар қилди. Сўнг: «Ўзингиз нима дейсиз?» деди. У: «Мен ҳам иккови айтган нарсани айтаман», деди. Аҳмад ибн Тамим деди: Мен Абу Абдуллоҳ Муҳаммад ибн Исмоил ал-Бухорийга: «Амр ибн Шуайбнинг отаси Шуайб Абдуллоҳ ибн Амрдан эшитганми?» дедим. У: «Ҳа», деди. Мен унга: «Амр ибн Шуайбнинг отасидан, у бобосидан қилган ривояти ҳақида одамлар гапирадиларми?» дедим. У: «Мен Али ибн ал-Мадиний, Аҳмад ибн Ҳанбал, Ҳумайдий ва Ишоқ ибн Роҳавайҳнинг у билан ҳужжат келтирганларини кўрганман», деди. Мен: «Унга эътироз билдирадиганлар нима дейди?» дедим. У: «Улар: ‹Амр ибн Шуайб кўп ривоят қилган› ёки шунга ўхшаш гапни айтадилар», деди.