نَا عُمَرُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيٍّ الْجَوْهَرِيُّ , نَا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ أَبُو عُثْمَانَ , نَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ , نَا شُعْبَةُ , عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ , عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ , أَنَّ يَهُودِيًّا قَتَلَ جَارِيَةً عَلَى أَوْضَاحٍ لَهَا , فَقَتَلَهَا بِحَجَرٍ ، فَجِيءَ بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِهَا رَمَقٌ , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَقَتَلَكِ فُلانٌ ؟ ، فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا , أَيْ لا , ثُمَّ قَالَ لَهَا : أَقَتَلَكِ فُلانٌ ؟ ، فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَيْ لا , ثُمَّ قَالَ لَهَا الثَّالِثَةَ ، فَقَالَتْ بِرَأْسِهَا أَيْ نَعَمْ , فَقَتَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ حَجَرَيْنِ " ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ , أنا يَزِيدُ , نَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى , عَنْ قَتَادَةَ , عَنْ أَنَسٍ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ , إِلا أَنَّ قَتَادَةَ قَالَ فِي حَدِيثِهِ : " وَاعْتَرَفَ الْيَهُودِيُّ "
Anas ibn Molikdan rivoyat qilinadiki, bir yahudiy bir choʻrini undagi kumush taqinchoqlari uchun tosh bilan urib oʻldirdi. U (choʻri) Nabiy ﷺ huzurlariga olib kelindi, unda hali joni bor edi. Rasululloh ﷺ unga: «Seni falonchi oʻldirdimi?» dedilar. U boshi bilan yoʻq deb ishora qildi. Soʻng u zot unga (yana): «Seni falonchi oʻldirdimi?» dedilar, u yana boshi bilan yoʻq deb ishora qildi. Soʻng u zot unga uchinchi marta (aytdilar), u boshi bilan ha deb ishora qildi. Shunda Rasululloh ﷺ uni ikki tosh orasida (ezib) oʻldirdilar. Buni Qatoda ham Anasdan, u Nabiy ﷺdan shunday rivoyat qilgan; faqat Qatoda oʻz hadisida: «Yahudiy iqror boʻldi», degan.Анас ибн Моликдан ривоят қилинадики, бир яҳудий бир чўрини ундаги кумуш тақинчоқлари учун тош билан уриб ўлдирди. У (чўри) Набий ﷺ ҳузурларига олиб келинди, унда ҳали жони бор эди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сени фалончи ўлдирдими?» дедилар. У боши билан йўқ деб ишора қилди. Сўнг у зот унга (яна): «Сени фалончи ўлдирдими?» дедилар, у яна боши билан йўқ деб ишора қилди. Сўнг у зот унга учинчи марта (айтдилар), у боши билан ҳа деб ишора қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни икки тош орасида (эзиб) ўлдирдилар. Буни Қатода ҳам Анасдан, у Набий ﷺдан шундай ривоят қилган; фақат Қатода ўз ҳадисида: «Яҳудий иқрор бўлди», деган.